کتاب نشد پروانه باغ تو باشم

برشی از کتاب:

پشت این کوه مه آلود آسمانی آبی است
ناکجایی لاجوردی، جاودانی آبی است
جذبه ای از جنس جادو، نشئه ای از نوع نور
جاده ی گام یقینم تا گمانی آبی است
پشت پرچینِ غروبِ لحظه های خا کرنگ
عقل سرخم چون شفق محوِ زمانی آبی است
باغ هایی از بلور و بیشه هایی از نسیم
این بهار بی خزان در بی نشانی آبی است
بعد از این سیلاب هوش و بعد از این مرداب مرگ
عذرخواه گام هامان آستانی آبی است