به نام خداوند حکیم، که هر وداع را با درسی عمیق همراه می‌کند... «بهمن 65» داستانی کوتاه و عبرت آموز با پایانی تلخ و غم انگیز بود که در بستر سال 65 روایت می‌شد... داستان در مورد دختری نوجوان به اسم فائزه هست که با خواهرش معصومه روابط خوبی ندارد و اصطلاحاً آبشان توی یک جوی نمی رود. معصومه که خواهر بزرگ تر است، کدبانو تر و با استعدادتر از فائزه است و همین موضوع باعث شکل گیری جر و بحث بین آنان می شود؛ چرا که معصومه در مرکز توجه قرار دارد ولی فائزه که آرزوی نویسندگی را در سر می‌پروراند، نادیده گرفته می‌شود... فائزه و معصومه یک برادر بزرگتر به اسم عباس دارند که حالا به جبهه رفته و مشغول جنگیدن است؛ داداش عباس بیشتر از دیگران فائزه را میفهمد و درکش می کند و همین موضوع باعث دلگرمی فائزه شده است، به خاطر همین حالا و در بین کشمکش بین او و معصومه، بیشتر از هر زمانی دلتنگ داداش عباس شده است. یک شب فائزه کابوس مبهم و وحشتناکی میبیند، کابوسی که نمی داند روزی به واقعیت تبدیل می‌شود و زندگی اش را تیره و تار می کند... این کتاب نثری روان داشت که خواندنش را برای کودک و نوجوان آسان می کند، همینطور داستانی کوتاه و ساده که به ما یاد می‌دهد زندگی پر از خداحافظی های غیرمنتظره است و انسان نمی داند چند لحظه بعد چه انتظارش را می کشد؛ پس بیایید تا دیر نشده شده قدر یکدیگر را بدانیم و به کسانی که دوستشان داریم از حس واقعی مان بگوییم...