کتاب پنجره دوم اثری دیگر از مهدی خدامیان آرانی از مجموعه در جست وجوی حقیقت است.

حتماً دوست دارید بدانید هدف من در کتاب هایی که با نام «پنجره» منتشر می کنم، چیست. وقتی جوان بودم، دوست داشتم با اندیشه هایی آشنا شوم که مرا به سوی معنویّت سوق دهد. اکنون چهل سال دارم و تجربه ها کسب کرده ام. من خلاصه آنچه را که سال ها در کتاب های مختلف خواندم در این کتب به رشته تحریر درآورده ام.

من سخنانی را در این جا بیان می کنم که آرزو داشتم در جوانی بدانم!

در این کتاب از افکار استاد علی صفایی حائری بسیار بهره برده ام; به همین دلیل این کتاب را به مقام والای ایشان تقدیم می کنم.

از خدا می خواهم به من توفیق دهد تا با نوشتن جلدهای دیگر، بتوانم این مسیر را ادامه دهم. امیدوارم این کتاب، چند قدم شما را به آسمان نزدیک تر کند.

در قسمتی از کتاب پنجره دوم می خوانیم:

وقتی کودک بودم، مشتاق بازی با توپ بودم، به کوچه می رفتم و از بچّه ها می خواستم تا مرا هم بازی دهند، گاه به آنان التماس می کردم; امّا اگر زمانی می خواستیم به مهمانی برویم و لباس مرتّبی پوشیده بودم، دیگر به بازی آنان علاقه ای نداشتم و اگر آنان مرا به بازی دعوت می کردند، نمی پذیرفتم.

توپ، همان توپ بود و بازی هم همان بازی; امّا من می خواستم به مهمانی بروم، من هدفی را انتخاب کرده بودم و این هدف بود که مرا از بازی و توپ جدا کرده بود.

بزرگ تر که شدم، دنیا و زیبایی های آن مرا به بازی گرفت و من مشتاق آن شدم، برای رسیدن به ثروت بیشتر تلاش کردم; امّا دیدم که عدّه ای هدف دیگری را برای خود برگزیده اند و به دنیا و آنچه در دنیا است، توجّهی ندارند. آنان شیفته دنیا نمی شوند، دنیا را بد نمی دانند; امّا آن را برای خود کوچک می بینند. آنان مقام والا و عظمت روح خود را درک کرده اند و ارزش خود را بالاتر از این دنیا می بینند.

آنان می دانند در این دنیا به یک مهمانی بزرگ دعوت شده اند، لباس مهمانی پوشیده اند و دیگر با این بازیچه ها کاری ندارند، آنان عاشق راهی هستند که به بهشت جاودان می رسد; به همین دلیل، روز و شب، تلاش می کنند و آرام ندارند; می دانند که راهی طولانی در پیش دارند، از همه لحظه های خود، استفاده می کنند تا برای آن سفر جاودان، توشه برگیرند.

نظرات کاربران و نقد و بررسی پنجره دوم