کتاب تأثیر دوپینگ بر روحیه ورزشکاران نوشتۀ فریبا جلیلیان، به بررسی علل مصرف داروهای ممنوعه در میان ورزشکاران و اثرات منفی آن از نظر روانشناسی می پردازد.

عارضۀ استفاده از مواد ممنوعه در میان ورزشکاران که به قصد ارتقای مصنوعی سطح اجرا است، ریشه در دیرباز دارد و در حال حاضر بسیار مشهود می باشد؛ زیرا که از سمت ورزش های حرفه ای، تغذیه و حمایت می شود و به صورت تجاری روی آن متمرکز شده اند. استفاده بعضی از اشکال مواد شیمیایی برای افزایش هوشیاری، استقامت و عملکرد بدنی همواره مورد توجه بوده است.

فشار زیادی برای برنده شدن در سازمان های ورزشی و ورزشکاران درگیر در رقابت های ورزشی سطح بالا که در بالاترین سطح خود هستند، وجود دارد. جوامع می خواهند قهرمانان و نام آوران مشهور خود را ببینند و به جهانیان بشناسانند. ملت ها می خواهند به ورزشکاران خود که در بالاترین سطح رقابتی قرار دارند افتخار کنند. جوامع محلی آرزو می کنند که در کانون توجه قرار گیرند، محبوبیت داشته باشند و تصویر مثبتی از قهرمانان خود ارائه دهند. شرکت کنندگان تشنه رکوردشکنان رقابت های ورزشی هستند.

همۀ این موارد بدین معنی است که افراد و سازمان ها دائماً در حال توسعه و دست یابی به هر نوع تکنولوژی و وسیله ای هستند که باعث پیشی گرفتن آن ها در رقابت شود و استفاده از داروهای افزایش دهندۀ عملکرد به عنوان یکی از راه های اجرای برتر همواره مدنظر بوده است.

در ورزش، دوپینگ به داروهای افزایش دهندۀ عملکرد و به طور مشخص آن هایی که توسط سازمان های کنترل رقابت ها ممنوع شده اند، گفته می شود. دوپینگ و عادت های مرتبط با آن اغلب در ورزش هایی که قدرت نقش مهمی در توفیق آن دارد ازقبیل وزنه برداری، پاورلیفتینگ و نیز ورزش هایی که ظرفیت هوازی عامل عمدۀ برتری است مثل دوچرخه سواری، اسکیت، فوتبال و... مشاهده می شود. دوپینگ در ورزش های رقابتی شایع است.

بسیاری از کشورها تلاش می کنند تا فاکتورهایی که بر عملکرد ورزشکاران در رقابت مؤثر هستند را شناسایی کنند. آن ها امیدوار هستند که با ارزیابی های اثربخش بتوانند یافته هایی را در جهت کمک به ورزشکاران برای پیشرفت در دست یابی به اهدافشان طراحی کنند. مطالعات نشان داده است که وضعیت فیزیکی و ذهنی بیشترین تأثیر را بر عملکرد ورزشکاران دارند.

تلاش های اخیر برای مقابله، ریشه کن کردن، تعلیم و آموزش منتفی خواهد شد، اگر انگیزش و نگرش های افراد در دوپینگ به طور کامل شرح داده نشوند. با توجه به نقش دوپینگ و گرایش جوانان و بزرگسالان به سمت این پدیده جهت برتری و پیشی گرفتن در ورزش جهت دستیابی به اهداف و نقش روانشناختی چه از بعد درونی و چه از بعد بیرونی و نتایج سوء استفاده از مواد افزایش دهنده عملکرد و محرومیت ها و شکست هایی که در پی این پدیده ورزشی که به سرعت و با متد های جدیدی گام برداشته، وجود دارد شناخت ورزشکاران از بعد روانشناختی و دانستن انگیزه های روانی و رفتارهای شایع در زمینه دوپینگ دربین ورزشکاران می تواند در پیشگیری از این پدیده مهم ورزشی مؤثر باشد.

در بخشی از کتاب تأثیر دوپینگ بر روحیه ورزشکاران می خوانیم:

کنترل جامع نشان دهنده مستقل ترین شکل از انگیزه بیرونی است و زمانی اتفاق می افتد که بین مقررات رفتاری و نیازها، اهداف و ارزش های تایید شده شخصی که بخشی از فرد هستند تجانس وجود دارد (دسی و رایان، 2002). به عبارت دیگر کنترل جامع زمانی اتفاق می افتد که رفتار جذب فرد شده و با ارزش ها و نیازهای فردی در یک خط قرار دارند (باربیو، 2009). در مجموع، مطالعات نشان داده اند که کنترل جامع ممکن است تاثیر انگیزشی مهمی در ترویج رفتارهای سلامت داشته باشد و تعجب آور است که تحقیقات محدودی این جنبه از پیوستار انگیزشی تئوری رفتار برنامه ریزی شده را در زمینه های ورزشی مورد بررسی قرار داده اند.

یک دلیل اینکه چرا تحقیق بررسی کننده کنترل جامع در زمینه ورزشی محدود هستند به استفاده از پرسشنامه مقررات رفتاری در ورزش به عنوان ابزار انتخابی برای تحقیقات مبتنی بر تئوری خودمختاری مربوط می شود. به طور کلی مدارک معتبر بودن پرسشنامه مقررات رفتاری چشمگیر است اما یکی از محدودیت های این ابزار فقدان خرده مقیاس کنترل جامع است که نشان دهنده مستقل ترین شکل از انگیزه بیرونی در چهارچوب تئوری خودمختاری می باشد (ویلسون، 2006).

نظرات کاربران و نقد و بررسی تاثیر دوپینگ بر روحیه ورزشکاران