کتاب «راهی برای خروج» خاطرات شفاهی «علی اصغر باقری خالق آباد» است که به کوشش «ابوالقاسم شایق» جمع آوری و توسط اداره کل حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس استان یزد به رشته تحریر در آمده است.

در بخشی از کتاب راهی برای خروج می خوانید:

از اولین نماز و اولین روزه چیزی به یاد دارید؟

نماز را که از همان دوران ابتدایی و دبستان دنبالش بودم و دست و پاشکسته می خواندم. زمستان که می شد، ساختمان را نمی توانستند مثل امروز گرم کنند. روزهای تعطیل، صبح که آفتاب می زد، می رفتم سر کوچه می نشستم تا کمی گرم می شدم.

کتاب دینی هم دستم بود و می خواستم ظهر که شد و اذان گفتند، به کمک کتاب نماز بخوانم. سنّ تکلیف که رسیدم، مرتّب برای نماز جماعت به مسجد صاحب الزمان در خیابان «حضرت مهدی» می رفتم. حتّی تا اندازه ای مقیّد شده بودم که صبح ها هم به مسجد بروم.

پیش نماز سه وقت مسجد هم حاج آقا سجّادی بودند. زمانی که به تکلیف رسیدم، تابستان بود و هوا نیز گرم. با وجودی که تابستان های خیلی گرمی بود، روزه هم می شدم. باید مدرسه می رفتم و عصرها کار می کردم. یا اگر مدرسه نبود، باید به سر کار می رفتم. مغازه بابا که بودم، وقت افطار از شدّت گرما و عَطَش باید چیزهای آبکی بخورم. شب های ماه مبارک رمضان موقعی که پشتِ بام می وابیدم، از بس آب و چیزهای آبکی خورده بودم، وقتی تکان می خوردم، دلم شالاپ شالاپ می کرد.

بررسی ریشه ها و شرح وقایع جوامع بشری با نگرش تاریخی، یکی از کارکردهای متأخر تاریخ است. البته روشن است که علم تاریخ برای رسیدن به این هدف، در گردآوری داده ها و پردازش آن ها از روش های تازه ای بهره برده در زمره آن ها به شمار می رود.

تاریخ شفاهی که روشی »تاریخ شفاهی« است که تازه برای گردآوری خاطرات و روایت های شفاهی رخدادهای تاریخی است، شاید از جهاتی کهن ترین شیوه تاریخ نگاری نیز به شمار آید و با تعیین معیارها و استانداردهای لازم برای این روش تازه که جایگاه ویژه ای در تاریخ نگاری یافته می توان آن را شاخه ای از ( علم تاریخ نگاری ) قلمداد نمود.

نظرات کاربران و نقد و بررسی راهی برای خروج