کتاب جامع آشپزی، روش خوردن هوشمندانه: کاهش وزن ساده است نوشته ی سوزان پیرس تامپسون، به شما کمک می کند تا با دستورالعمل های آشپزی و رژیم غذایی مناسب وزن ایده آل خود را به دست آورید.

به یک کتاب آشپزی متفاوت با آنچه تا حالا استفاده کرده اید، خوش آمدید. این کتاب آشپزی «رژیم غذایی» معمولی برای شما نیست که در آن فقط بتوانید طرز تهیه ی غذاها را دنبال کنید، بلکه می توانید برنامه ی غذایی هفتگی داشته باشید و بدانید که همه چیز خوب پیش می رود و امیدوار باشید که این بار وزن اضافی خود را کاهش می دهید و وزن خود را ثابت نگه می دارید؛ زیرا کتاب «روش خوردن هوشمندانه» برنامه ی معمولی برای کاهش وزن نیست.

کتاب جامع آشپزی، روش خوردن هوشمندانه (The official bright line eating cookbook) کاملاً متفاوت از کتاب های دیگر آشپزی است. سوزان پیرس تامپسون (Susan Peirce Thompson) برای شما فرصتی جهت فراهم کردن ارتباط جدید با موارد غذایی ایجاد می کند و با توجه به تحقیقات انجام گرفته، تأکید می کند که یک رژیم غذایی ساده، اساس کاهش وزن دائمی است. در این کتاب وعده های غذایی مفید، ساده و خوشمزه برای کمک به مغزتان جهت رهایی از اعتیاد به غذا و کم کردن چربی ارائه شده اند. این به آن معناست که دیگر رژیم شما بالا و پایین نمی شود و هیچ دردی را تجربه نخواهید کرد. برای آن دسته از کسانی که مغزشان مملو از غذاهای تصفیه شده است، روش خوردن هوشمندانه یک اتفاق بزرگ محسوب می شود.

نویسنده این کتاب توصیه های پزشکی را نادیده نمی گیرد یا استفاده از هر تکنیکی را به عنوان نوعی از درمان مشکلات جسمی، عاطفی یا پزشکی بدون توصیه پزشک، مستقیم یا غیرمستقیم توصیه نمی کند. هدف تامپسون برای نوشتن این کتاب دادن اطلاعات عمومی برای کمک به شما جهت حفظ سلامت عاطفی، جسمی و معنوی است.

در بخشی از کتاب جامع آشپزی، روش خوردن هوشمندانه می خوانیم:

از نظر تکاملی، گرسنگی سیری ناپذیر نوعی ولع است. این محرکی برای مصرف سوخت به منظور بقا نیست که ما بتوانیم آن را شکار کنیم، جمع آوری کنیم، برای آن سرپناه بسازیم و آن را تولید کنیم. بیشتر شبیه این است که «من فقط شام را خوردم و شام بچه هایم را تمام کردم و در حالی که ظرف ها را می شویم، چند قطعه آب نبات می خورم و بعد سراغ بستنی که در فریزر هست، می روم».

دانشمندان متوجه شده اند که گرسنگی سیری ناپذیر از گرسنگی واقعی، دو تفاوت مهم دارد. اولین مورد این است که با میل شدیدی برای بی تحرک بودن همراه است. دوم اینکه در واقع غذا خوردن آن را سیر نمی کند.

خیلی عجیب است. دانشمند درون من می خواست بداند که این موضوع دربارۀ چیست، حتی زمانی که من در آن غوطه ور بودم. برای هزاران سال، با وجود اینکه رژیم های غذایی مختلفی در سطح جهان ایجاد شده است، به طور کلی ما مانند همە حیوانات، گونه ای بودیم که تقریباً به سختی غذای لازم را برای زنده ماندن به دست آوردیم؛ بنابراین، چه چیزی به هم خورده است؟ چرا ناگهان مغزم فکر کرد که من به چیزهای بیشتری احتیاج دارم؟

معلوم است که مشکل اصلی ناشی از چیزی است که خوردن این «غذاهای» جدید، پرکالری و نامغذی، در تمام ساعات روز در مغز ما شکل می دهند.

نظرات کاربران و نقد و بررسی آشپزی جامع