معرفی کتاب یک روز لعنتی

کتاب یک روز لعنتی نوشته جناب آقای مهدی حسامی منتشر شده در نشر متخصصان می باشد.این اثر یک داستان ایرانی با درون‌مایهٔ ماوراءالطبیعه و هیجان و ترس و رویاپردازی و فضای‌های فانتزی است.

سخن نویسنده

مهدی حسامی نویسنده کتاب یک عاشق و دیوونه علوم ماورا الطبیعه و هیجان و ترس عاشق رویا پردازی و ایجاد فضای های فانتزی این کتاب اولین تجربه نویسندگیشه....
شاید واستون عجیب باشه ولی من موضوع این کتاب رو تو خواب دیدم وقتی بیدار شدم انگار که روح یک نویسنده من رو تسخیر کرده سریع رفتم تو اتاق پشت میزم و شروع کردم به نوشتن به ساعت که نگاه کردم دیدم ساعت ها بدون خستگی نصفی از کتابم رو نوشتم واسه خودم خیلی عجیب بود فرداش که میخوندمش با خودم میگفتم اینارو من نوشتم!؟ یکی تو وجودم جوابمو میداد و می‌گفت خودکارتو بردار وقتی میزاشتم رو کاغذ انگار تو این دنیا نبودم و فقط اون بود که می‌نوشت اسمشو گذاشتم کوآلا آخه من عاشق حیوون هام علی الخصوص اون تنبلاشون البته یک نکته ترسناک در مورد کوالا ها هست که عاشق اینن چشم ما آدم هارو در بیارن پشت اون چهره معصوم و با نمکشون یک روح خبیث پنهان شده البته این رو می‌دونن که چشم ما آدم ها دریچه ای ورودی روح ماست ازین دنیا٫ تصورش سخته اگر همه ما کور بودیم دیگه نمی‌تونستیم چیزی رو ببینیم و قضاوتش کنیم یا کسی رو اذیت کنیم واسه همینه که انسانهای نابینا روشن دلن۰
اکثر ما آدم ها وقتی تو زندگی شکست میخوریم یا واسمون اتفاق های بدی میفته دنبال مقصر میگردیم یا یکی که تقصیرهارو بندازیم گردن اون و حرصمون رو سرش خالی کنیم یکی مادرشو مقصر می‌دونه یکی پدرشو یکی میگه از وقتی ازدواج کردم یکی میگه از وقتی بچه دار شدم یا همکارم بد بود نذاشت پیشرفت کنم یا اینکه از آدم های بی چشم و روی دورشون مینالن ،خیلی واسمون سخته که قبول کنیم حال ما نتیجه اعمال گذشته خودمونه بعضی هامون متوجه این موضوع میشیم ولی این وسط یک عده ای هستن که راه اول رو انتخاب میکنن که می‌تونه نتایج خیلی بد و ترسناکی داشته باشه در قسمتی از کتاب می‌خوانیم

بخشی از کتاب یک روز لعنتی

باز یک روز لعنتی دیگه شروع شد.
این اولین جمله ایه که هرروز بعد از بیدار شدن با صدای لعنتی زنگ گوشیم با خودم تکرار میکنم.مثل هرروز صبح قبل از اینکه از تختم خارج بشم صدای یک پرنده آوازخون و موتور سوار عوضی که هرروز همین موقع با صدای اگزوز موتور آشغالش از جلوی در خونه رد میشه رو از تو کوچه میشنوم.آخ که چقدر از موتوری ها بدم میاد.دوست داشتم اگه میشد از بالای پنجره اتاقم کلی میخ میریختم توکوچه تا موقعی که رد میشه لاستیک هاش بترکه و زمین بخوره.چه حالی میکردم از دیدن این لحظه.البته از حق نگذریم واسه بیدار شدن به موقع به درد میخوره.چون هرروز صبح برای به موقع بیدار شدن مشکل دارم و چند بار صدای هشدار گوشیمو قطع میکنم.بعد از چند دقیقه فکرکردن به این چیزا وکلی ناسزا گفتن به خودمو زمینو زمان از تو رختخواب میام بیرون و داروی ضد کچلیمو به سرم میزنم.این بهترین ارثیه ایه که از بابام بهم رسیده.بعد میرم دستشویی،بعد آب میخورم،بعد لباس میپوشم.این یعنی یک زندگی روتین تکراری.بارها فکر میکنم شاید رباتی ام که اعضای بدنم خودشون برنامه ریزی شدن هرروز صبح این کارهای تکراری رو انجام بدن.البته غیر از روزهای تعطیل که ریست فکتوری میشم.هرروز صبح وقتی از خونه میرم بیرون با خودم میگم ای ول،شاید امروز یک اتفاق جدید واسم بیفته ولی تا در رو باز میکنم ...ای لعنتی!حتی گربه ای که تو کوچمون هرروز صبح همون ساعت از کنارم رد میشه یک نگاه بهم میندازه تا یادم بیفته کور خوندی... اما امروز که اومدم بیرون انگار همه چی فرق داشت،حتی نگاه گربه.یک حسی تو وجودم میگفت امروز با بقیه روزهای لعنتی دیگه زندگیت فرق داره.....!

نظرات کاربران و نقد و بررسی یک روز لعنتی