صفحات کتاب

کنگره

دیویی

کتابشناسی ملی

شابک

سال نشر

<h2>معرفی کتاب کلیت و بینهایت&nbsp;</h2>
توجه نظامندی از زمان آغاز حرکت پدیدارشناسانه مدرن معطوف به الگوهای متنوعی از تجربه انسانی، بدلیل حیات زیسته&zwnj;شان در بستری انضمامی، شده است. این موضوع باعث شکل&zwnj;گیری برخی اقدامات در راستای یافتن یک موضع فلسفی عام، که بتواند عدالت را درباره این تجربیات بدون تقلیل و انحراف اجرا کند، شده است. 
در فرانسه بهترین مورد از این اقدامات را می&zwnj;توان در آثار ژان پل سارتر همچون هستی و نیستی و یا مارلو پونتی مثل پدیدارشناسی ادراک و انشعاب مشخص بعدی&zwnj;اش مشاهده نمود.
 بعد از سارتر یک فیلسوف آلمانی بنام مارتین هایدگر، تنها متفکر معاصری بودکه توانست صورت&zwnj;بندی&zwnj;ای از یک هستی&zwnj;شناسی غاییِ مدعی اجرای عدالت برای نتایج ثابت پدیدارشناسی و اندیشه وجودگرایانه زنده (مختص) عصر ما ارائه بدهد. البته شکی نیست که اثر قبلی هایدگر، وجود و زمان، سهمی بسیار اصیل در فلسفه دارد. اما همانگونه که منتقدین هم خاطر نشان ساخته&zwnj;اند، این اثر دارای ویژگی&zwnj;های خاص و تاکیدات یک جانبه&zwnj;ای است که سئوالات جدی&zwnj;ای نیز درباره&zwnj;شان مطرح می&zwnj;شود. حتی خود مولف هم ظاهراً انسان محوری یا سوبژکتیویسم اغراق&zwnj;یافته دیدگاهش را پذیرفته است.
 بعد از هایدگر لویناس متوجه می&zwnj;شود که این تجربه ابتدایی از لذت مورد غفلت هایدگر و مابقی پدیدارشناسان قرار گرفته، به همین دلیل هم صفحات زیادی را صرف توصیف آن در قالب عمده تجلیاتش کرده است. یک تمایل شدید در تک تک انسان&zwnj;ها و گروه&zwnj;ها در راستای حفظ این نگرش خودمدارانه و همچنین فکر کردن به افراد دیگر یا به&zwnj;عنوان پسوندهای خود و یا اعیان غریبه&zwnj;ای که باید برای کسب مزیت فردی یا خود اجتماعی دستکاری بشوند، وجود دارد. طبق نظر لویناس، هیچکدام از این دیدگاههای خودمدارانه نمی&zwnj;تواند عدالت را درباره تجربه اصیل&zwnj;مان از دیگری برقرار نماید و اساسی&zwnj;ترین بخش کتاب کلیت و بی&zwnj;نهایت نیز صرف توصیف و تحلیل همین تجربه می&zwnj;شود.
کتاب حاضرکلیت و بی&zwnj;نهایت، &nbsp;نوشته امانوئل لویناس، نشان می&zwnj;دهد که این موضوع در فرانسه حقیقت ندارد. در واقع لویناس کاملاً با فلسفه وجودگرایانه و پدیدارشناسی جدید آشناست و اطلاعات کاملی درباره هوسرل، هایدگر، سارتر و مارلو پونتی دارد. نگارش این اثر، بدون این تحولات و اتفاقات جدید، غیرممکن بود
<h2>گزیده کتاب کلیت و بینهایت&nbsp;</h2>
. میل به نامرئی
زندگی واقعی غایب است. اما ما در دنیا هستیم. متافیزیک در این مکان بیگانه پدیدار و حفظ می&shy;&zwnj;شود. رویش بسمت &laquo;جایی دیگر&raquo;، &laquo;جز این&raquo; و &laquo;دیگری&raquo; است. زیرا آن در کلی&shy;&zwnj;ترین شکلی که در تاریخ اندیشه به خودش گرفته است، به&zwnj;عنوان حرکتی از جانب دنیایی آشنا برای ما ظاهر می&shy;&zwnj;شود، گرچه همچنان سرزمین&shy;&zwnj;های ناشناخته&zwnj;&shy;ای هستند که تحدیدش می&zwnj;&shy;کنند یا از جلوی دید، از یک &laquo;در خانه&raquo; (chez soi)&shy; یعنی جایی که در آن ساکنیم تا یک بیرون-از-خویشتن (hors-de-soi) غریبه و تا یک &laquo;آن&zwnj;طرف&raquo;، پنهان می&shy;&shy;&zwnj;ماند.
شرط این حرکت، (خواه) جایی دیگر یا دیگری، در قالب مفهومی والا غیر نامیده می&shy;&zwnj;شود. هیچ سفری، هیچ تغییر اقلیمی، هیچ منظره&zwnj;&shy;ای نمی&zwnj;&shy;تواند میل بسوی آن را ارضا کند. &nbsp;دیگری متافیزیکاً مطلوب، دیگری شبیه نانی که می&zwnj;خورم، زمینی که در آن اقامت دارم، منظره&zwnj;ای که در آن تعمق می&zwnj;کنم، نیست، گاهی شبیه، خودم برای خودم، این &laquo;من&raquo;، آن &laquo;دیگری&raquo; است.
من می&zwnj;توانم از این واقعیات تغذیه کنم و تا حد بسیار زیادی خودم را ارضا کنم، گویی حقیقتاً فاقد آن ها بوده&zwnj;ام. بدین ترتیب غیریت&zwnj;شان در هویت من بعنوان یک متفکر یا مالک و متصرف بازجذب می&zwnj;شود. میل متافیزیکی کاملاً بسمت یک چیز دیگری گرایش دارد، بسمت مطلقاً دیگری. همانطور که معمولاً هم تفسیر می&zwnj;شود، نیاز مبتنی بر میل و اشتیاق است؛ میل یک موجود فقیر و ناقص یا دورمانده از عظمت گذشته&zwnj;اش را ترسیم می&zwnj;کند. آن با آگاهی آنچه که از دست رفته منطبق می&zwnj;گردد؛ آن اساساً می&zwnj;تواند یک نوستالژی و یک عطشی برای بازگشت باشد. پس بدین ترتیب نمی&zwnj;توان حتی حدس زد که دیگری واقعاً چیست.

فروشگاه اینترنتی فراکتاب

نظرات کاربران و نقد و بررسی کلیت و بینهایت