سلام برای تربیت چه رده سنی هست ؟ هردسال کودک نوجوان جوان ؟
بنام آن‌که هنر درست اندیشیدن آموخت. ضمن خداقوت به مؤلفانی که چنین کتب ارزشمندی به جامعه عرضه می‌کنند؛ دغدغه‌ی اینجانب به عنوان پژوهشگری حقیر این است که چرا به مسئله‌ی تربیت در دوره بسیار حساس و مهم《پیش نوجوانی》 که دوره بذرپاشی در ذهن فرزندان این میهن است و از دوره کودکی فارغ شده و می‌خواهند به نوجوانی راه یابند، توجه نمی‌گردد و یک هم اندیشی تعاملی و نه حتی یک کتاب با توجه به شرایط روز تدوین نمی‌گردد!؟ دوره مهم پیش نوجوانی، این 1سال و چند ماه به عنوان نقطه‌ی عطف دوره طلایی تربیت، از آنجایی که بر حسب وظیفه ابتدا والدین و سپس آموزگاران عهده دار تربیت دینی-اخلاقی اند، به علت کمبود اطلاعات صحیح، بار این مسئولیت سنگین و آگاهی سازی برعهده افراد متدینی که تحت نظر مراجع و علما به حرفه‌ی تألیف و سخنرانی‌های مکرر برای والدین و آموزگاران می‌باشند و نیز پژوهشگران می‌بایست با تعامل و تبادل اطلاعات به صورت گروهی در دانشگاه و حوزه هم‌نوا و کمکدست با گروه مؤلفان در این مهم مشارکت ورزند و از آجا که پای جهاد تربیتی و آموزشی در میان است، از این تلاش جهادی که بر مؤمنان جهاد در هر امری واجب است، تا فراگیر شدن آگاهی سازی لازم با توسل به چهارده معصوم و یاری خواستن از ایشان، وظیفه را درست و از این آزمایش سربلند فارغ شده و مدیون فرزندان امت اسلام نشویم...و پیشنهاد این حقیر درباره‌ی مسئله مهم دوره طلایی پیش نوجوانی، کسب اطلاعات جامع و پژوهش‌های صورت گرفته داخلی و خارجی و غربال‌گری و الگوگیری و بهره مندی در راستای اهداف تربیتی و تعلیم در جامعه خویش
عالی بود واقعا چه خوب برای تربیت مطالعه بشه
کتاب خوب و مفید و اموزنده ای بود ، منتها قسمت های تکراریی داشت در متن کتاب ، به علت اینکه متن سخنرانی های مختلف رهبری بود
عالی و روان و کاربردی
سلام صد حیف که رفتی با مطالعه دقیق کتاب غمی وصف نشدنی به جانم نشست! درکتاب تربیت کودک ، عین جمله ایشان در صفحه 255 که به صراحت اعلام کردند «در مسئله‌ی فرهنگ، بنده احساس یک ولنگاری می‌کنم؛ در دستگاه‌های فرهنگی - اعمّ از دستگاه‌های دولتی و غیر دولتی - یک نوع ولنگاری و بی‌اهمیتی در امر فرهنگ وجود دارد؛ چه در تولید کالای فرهنگی مفید که کوتاهی می‌کنیم، چه در جلوگیری از تولید کالای فرهنگی مضر که کوتاهی می‌کنیم.» اینجا، رهبر معظم انقلاب به صراحت و بدون هیچ پرده‌پوشی، عملکرد مدیریت اجرایی و نظارتی حکومت در حوزه فرهنگ را به شدت سرزنش کرده‌اند. ایشان با یک کلمه کلیدی «ولنگاری» پرده از یک واقعیت تلخ برداشته‌اند؛ یعنی دستگاه‌های دولتی و غیردولتی که وظیفه ذاتی آن‌ها صیانت از فرهنگ و تربیت نسل کودک و نوجوان است، نه تنها در تولید محتوای مفید و سالم کوتاهی کرده‌اند، بلکه در جلوگیری از تولید و انتشار کالاهای فرهنگی مضر، فاسد و بیگانه‌ساز نیز کاملاً بی‌تعهد و بی‌مسئولیت عمل کرده‌اند. این سرزنش، یک گلایه شخصی نیست؛ بلکه یک هشدار راهبردی است. وقتی خودِ رهبر در رأس نظام، دستگاه‌های زیرمجموعه‌اش را متهم به «بی‌اهمیتی» و «ولنگاری» می‌کند، یعنی مدیریت حکومت در این زمینه دچار یک سستی و غفلت سازمان‌یافته شده است. نتیجه‌ی همین ولنگاری و بی‌تعهدی در عمل، همان چیزی است که امروز همه دلسوزان به چشم می‌بینیم: عدم کنترل بر فضای مجازی، رها شدن ترویج بی حیایی و بی حجابی موسیقی‌های مبتذل و تهاجم بی‌وقفه فرهنگی که امان از دل و ذهن کودکان و نوجوانان ما بریده است. ایشان در همین کتاب به مدیران هشدار داده‌اند که عواقب این بی‌توجهی، جبران‌ناپذیر است؛ اما حیف که صدای این سرزنش و دغدغه عمیق، آنطور که باید در عمل مدیران انعکاس پیدا نکرد. خدایا دشمن داخلی را نیست و نابود بگردان
کتاب فوق العاده لازم برای والدین و معلمین
خیلی کتاب خوبیه به شدت دل مامان ها رو برای تربیت بچه آروم میکنه وسط این همه روانشناسی غربی ...
خوندن این کتاب به عزیزانی که دغدغه تربیت فرزندان گران‌بهاشون رو دارن شدیدا توصیه میشه
عالی