معرفی کتاب صبح روز دهم

تاریخ تشیع، روایتی پیوسته از خون و قیام، و نور و هدایت است؛ کتابی سترگ که سطر سطر آن با واژه‌های سرخ جهاد و شهادت نگاشته شده است. در این میان، عدد «ده » را رازی است شگفت؛ رازی که از خورشید سوزان دهم محرم در کربلا آغاز می‌شود و تا سپیده دم خونین دهم رمضان در معراجِ شهادتِ آیت الله خامنه‌ای(رضوت) امتداد می‌یابد. «صبح روز دهم »، نقطه‌ی تلاقی دو مکتب است: مکتب عاشورا که با خون سیدالشهدا(ع) احیا شد و مکتب رمضان که با خون رهبر فرزانه‌مان، به شکوفایی نهایی رسید. او که عمر خویش را در سایه‌سار منبرهای هدایت گذراند، در دهمین روز از ماه ضیافت الهی، پاداش یک عمر مجاهدت را گرفت تا ثابت کند راه حسین(ع) همچنان زنده و جاری است.
این راه نورانی، با نخستین و حیاتی‌ترین گام در سلوک حسینی یعنی «اخلاص » آغاز می‌شود؛ همان چشمه‌ی زلالی که در کربلا، در نماز ظهر عاشورای اباعبدالله(ع) زیر باران تیرها تجلی یافت و در عصر ما، در تمام کلمات و سکنات این رهبر فرزانه در جریان بود، چرا که کار را جز برای رضای حق نمی‌خواست. همین خدامحوری، ثمره‌ای جز «شجاعت » بی‌بدیل نداشت؛ شجاعتی که یادآور فریادهای حماسی سیدالشهدا(ع) در برابر سپاه یزید بود و در وجود شاگرد خلفش، به صلابتی حیدری مبدل شد تا در برابر آرایش جنگی مستکبران جهان، ذره‌ای تردید و هراس به دل راه ندهد. این ایستادگی استوار، ریشه در «عدم وابستگی به دنیا » داشت؛ همان‌گونه که خیمه‌های نیم‌سوخته‌ی کربلا شاهدی بر عبور اباعبدالله(ع) از زخارف دنیا بودند، حسینیه‌ی ساده و زیست زاهدانه‌ی رهبر انقلاب نیز به نمادی از سبک زندگی علوی و بی‌اعتنایی به مظاهر مادی بدل شد تا خطبه‌های او بر دلها بنشیند.
از این بی‌تعلق بودن، عظمت «ایثار » سر برآورد؛ ایثاری که نماد اکبرش ابوالفضل العباس(ع) در کنار فرات بود و در پهنه‌ی تاریخ معاصر، در قامت رهبری تکرار شد که از جوانی تا ثانیه‌های پایانی عمر شریفش، جان، آبرو و تمام هستی خود را پیشکش اعتلای کلمه الله کرد. این جانفشانی، ثمر های جز «عزت‌مداری » نداشت؛ پژواکِ شعار ملکوتی «هیهات منا الذله » که در عصر عاشورا طنین‌انداز شد، سرلوحه‌ی دیپلماسی و نگاه راهبردی این پرچمدار حکیم بود تا امت اسلام هرگز در برابر طاغوتهای مدرن سر خم نکند. این عزت سرفرازانه، محصول یک عمر «مجاهدت » خستگی‌ناپذیر بود؛ همان‌گونه که اصحاب امام حسین(ع) تا آخرین قطره‌ی خون در میدان رزم تاختند، او نیز لباس جهاد شبانه‌روزی را از روزهای تلخ زندان‌های شاه تا دوران دفاع مقدس و رهبری امت از تن به‌در نکرد.
...
این اثر، تلاشی است کوتاه برای تبیین این ده غزلِ معرفت در ده منبر حسینی، تا چراغی باشد فرا راه تشنگان حقیقت و پپروان شمع ولایت. امید که مقبول آستان حضرت ولیعصر(عج) و روح مطهر رهبر شهیدمان(رضوت) قرار گیرد.

نظرات کاربران و نقد و بررسی صبح روز دهم