این کتاب در واقع سفرنامه خانم ناتالینا ایوانوا استاد رشته تاریخ و تمدن ایران در دانشگاه صوفیه بلغارستان است.
وی در سال ۱۳۷۵ برای شرکت در دوره دانش افزایی زبان و ادبیات فارسی به ایران سفر کرده بود. این کتاب اگرچه سفرنامه است اما به هیچ رو همانند دیگر سفرنامه ها صرفاً بیان کننده خاطرات سفر و رخدادها و ملاقات ها نیست.
نگاه او به پدیده ها، وقایع، ملاقات ها و گفت وگوها، نگاهی عمیق و از روی تأمل و دقت بسیار و همراه با مقایسه و تطبیق آن با ارزش های موجود در فرهنگ های دیگر است.
نویسنده به مدد مطالعات و تحقیقات گسترده خود چنان فرهنگ، تمدن، و تاریخ ایران را توصیف و تشریح می کند که این مطالب علمی همچون رمانی لذت بخش و شیرین و گاه دردناک، خواننده را مسحور و مجذوب خود می کند.
به همین دلیل اگرچه سفرنامه ها فقط شامل مشاهدات و قضاوت های نویسنده است ولی این سفرنامه یا ایران نامه سرشار از اطلاعات و تحلیل های علمی است که برپایه مطالعات گسترده مستشرقان تدوین شده است و برای مخاطبان ایرانی و خارجی بسیار مفید می تواند باشد...