کتاب هویت

هنری، به ضیافتی خوانده شده؛ ضیافتی به میزبانی یک دوست، کاراگاه پلیس، مردی تلخ و خسته.شب خاطره انگیزی برای هنری خواهد بود.شبی که رازی گمشده، پیدا خواهد شد.شبی که تیغ حقیقت کابوسش را خواهد درید و صدای خود را خواهد شنید که:

«می خوام یه اعتراف کاملاً دوستانه بکنم.شاید به نظرت خیلی مسخره باشه، ولی الان من احساس جالبی دارم.احساس بچه ای رو دارم که تازه به دنیا اومده.ازت متشکرم.زندگی جدیدم رو به تو مدیونم.یه زندگی بدون آبرو، بدون احساس و بدون امید.»