دانلود کتاب شوریدگی در تذبذب

معرفی کتاب شوریدگی در تذبذب

کتاب شوریدگی در تذبذب، اثر سید حمید روحانی؛ زوایایی از سرگذشت گروهی را روایت می­‌کند که در ابتدا با نام سازمان آزادی‌بخش ایران پایه‌گذاری شد و با تغییر نام به سازمان مجاهدین خلق ادامه فعالیت داد و در انتها با اقدامات غیر اسلامی و غیر انسانی خود، توسط ملت بزرگ ایران به سازمان منافقین، طرد گردید.

از جمله عناوین این کتاب انگیزه­‌های پیدایش سازمان، نگاهی به بنیان‌گذاران سازمان، نقش قیام ۱۵ خرداد در بنیاد سازمان، پیرامون نام و آرم سازمان، ویژگی سازمان، فسادهای اخلاقی درون سازمان، ناتوانی­‌ها و کاستی­‌ها در سازمان و موضع امام در برابر سازمان است.

گزیده کتاب شوریدگی در تذبذب

ناتوانی‌ها و کاستی‌ها در سازمان
با نگاهی گذرا به کارکرد سازمان و زندگی سیاسی سردمداران و کارگزاران آن، این حقیقت که سازمان نه اسلامی و نه انقلابی بوده است بدرستی روشن می‌شود و چنانکه آورده شد در پی شکست «جبهۀ ملی» و «نهضت آزادی» در سررشته داری مبارزۀ ملت ایران، کارگردانان پشت پرده که پیوسته در سر راه جنبش و خیزش مردم ایران، سرجنبانان قلابی و بدلی می‌تراشیدند (چنانکه این ترفند را در برابر جنبش‌های ضد استعماری توده‌های محروم جهان نیز به کار گرفته و می‌گیرند) نمی‌توانستند در برابر اوج نهضت امام و از صحنه کنار رفتن سیاستمداران کهنه کاری مانند «جبهۀ ملی» و «نهضت آزادی» بی‌تفاوت بنشینند و تماشاگر پیروزی مستضعفان بر جهانخواران و زورمداران حاکم بر ایران باشند؛ از این‌رو باید گروهی تازه نفس را با تندترین و انقلابی‌ترین شعارها و شیوه‌ها به صحنه می‌آوردند تا بتوانند ترکتازی و پیشتازی مبارزه را از دست عالمان و روحانیان وارسته و برگشت ناپذیر به درآورند و از پیروزی اسلام و باورمندان اسلامی پیشگیری کنند. از این‌رو می‌بینیم که بنیان‌گذاران سازمان با آنکه دارای سرشت انقلابی نبودند، در راه دست زدن به کارهای چریکی و پارتیزانی گام بر می‌دارند.
ساواک در یکی از گزارش‌های خود، کاستی‌ها و ناتوانی‌های سازمان را برای کار چریکی این‌گونه برشمرده است:
 ... 1. سازمان از استحکام بنیادی برای فعالیت یک گروه خرابکار برخوردار نبود.
2. ارتباطات اعضا با عناصر بالاتر گروه و اعضا با یکدیگر یعنی ارتباطات عمودی و افقی در بین اعضا هنوز مرحله تکامل خود را طی نکرده بود، به طور کلی سیستم ارتباطی گروه از یک کیفیت پیشرفته برخوردار نبود.
3. اعضا زندگی مخفی نداشتند و با پرداختن به کارهای عادی، فعالیت‌های پنهانی و تشکیلاتی خود را ادامه می‌دادند.
4. پنهان نگه داشتن هویت و مشخصات اعضا برای دیگران کاملاً رعایت نمی‌گردید.
5. اسناد و مدارک و سلاح‌ها و مهمات گروه به طور اصولی و منطبق با شرایط کار یک گروه خرابکار مخفی و نگهداری نمی‌شد.