کتاب پاندورا نوشته لیلا رعیت است که توسط انتشارات نسل نواندیش منتشر شده است. کتاب پاندورا درباره‌ ی روان‌ شناسی جوان به نام رامین صبوری است که پس از گذران روزگار سخت کودکی حالا از جایگاه مناسبی در جامعه برخوردار است.

او در کار خود موفق و خوشنام است و توانسته با تکیه بر دانش و تجربه‌ی حرفه‌ای، مشکلات و مسائل مراجعات خود را حل کند، اما در تنهایی خود دچار مشکلاتی‌ست که در رفع آن‌ها ناکام مانده است.

گزیده کتاب پاندورا

از چند پله بالا رفتم و رسیدم به خود خانه که کف آن موکت بود. همه کفش هایشان را گذاشته بودند پشت در و من هم فهمیدم باید بدون کفش بروم داخل. از بدشانسی نوک جورابم سوراخ بود و مجبور شدم با لطایف الحیل این سو و آن سویش کنم تا پیدا نباشد.

همین که وارد شدم، صدای حرف ‎زدن دو زن را شنیدم. همان هایی که دقایقی بعد متوجه شدم نام یکی شان خانم عاطفی است و آن یکی ننه بتول. خانم عاطفی، مدیر آنجا، زنی بود تقریباً چهل ساله، میانه بالا و دارای اندام متوسط. با پوستی گندمگون و عینک گرد و فلزی بر چشم. ننه بتول هم دست کم هفتادسال را داشت، می شد او را مسن نامید، اما از آن مسن ها! شاد و سرحال و قبراق. با انرژی ای بیشتر از یک دختر چهارده ساله. قدکوتاه بود، خیلی کوتاه، حداکثر تا کمر من، و چاق! رنگ پوستش هم سبزۀ تند بود. بینی درشتش کمی قرمزرنگ بود.

در یک کلام، زن زیبایی نبود و مشخص بود دوران جوانی اش هم از زیبایی بهرۀ چندانی نداشته، اما د رعوض تا دلتان بخواهد جالب و دوست داشتنی بود. از آن تیپ پیرزن ها که وقتی جایی هستند، آنجا را پر می کنند از شوروشادی.

حرف زدن و غرغر کردنش بیشتر به هنرپیشه های نقش کمدی می خورد، هرچند به نظر زنی جدی می ‎آمد و خنده داربودنش غیرعمدی بود. ننه بتول ادامه داد: «این همون چاییه است که فاطمه دراز آورده، همون زنه که یه‎ ریز بدگویی شوهرش، اسمال سیاه، رو می کنه. چایی خوبیه. گذاشتم واسه مهمون های بهترمون. »

ادبیات داستانی داستان عاشقانه