در کتاب خاطرات یک مُغ، به جای مبارزه با رشک و حسادت، با آرزوها مبارزه می‏ کند. ملاقاتی است با خود ما. در واقع این کتاب، داستان یک رؤیای بزرگ است که پس از یک سفر طولانی، تحقق می‏یابد. راه و جاده می ‏تواند توسط همه افراد ساخته شود، به وسیله هر کسی که آرزوی آن را در دل داشته باشد.

پائولوکوئیلو همانند ویلیام بلیک ، سنّت ‏ها را شکسته و تفکر مخصوص خود را به وجود آورد. او هیجان و شادی را با شخصیتی مردمی و بانفوذ و عقاید مشترک را با سمبل های آتشین عوض کرده است. برای او اشیاء دنیای نامرئی و غیرقابل رؤیت، توسط چشم تصورات و تخیلات قابل مشاهده ‏اند. با ریشه ‏های افکار او در آثار بلیک، و در تهور خاص و روشن‏ ضمیرانه است که می‏توان ببر (تجربه) را در مقابل بره (بی‏ گناهی) قرار داد و هردوی آن ها را به یک اندازه زیبا توصیف کرد و ساخته و پرداخته دست و چشم، باقی و جاودان دانست.

گزیده کتاب خاطرات یک مغ

دستی که تو را فریب می ‏دهد، از خود دور کن، برای این که راه سنّت راه افراد معدود و انتخاب شده ‏ای نیست، بلکه راه همه مردان می ‏باشد. قدرت تو هیچ ارزشی ندارد، زیرا قدرتی نیست که با دیگران تقسیم شود. تو باید آن شمشیر را رد می‏ کردی. در آن صورت، به خاطر قلب پاکت، از آنِ تو می ‏شد.

اما در لحظه حساس و حیاتی، همان‏طور که شک داشتم، لغزیدی و به زمین خوردی. به خاطر زیاده ‏خواهی‏ ات باید مجدداً به سوی شمشیرت رهسپار شوی و به خاطر غرورت باید آن را در میان مردمان عادی جستجو کنی و مجبوری که برای به دست آوردن آن چیزی که با سخاوتمندی بسیار به تو تعلق گرفته و تحویلت داده می‏ شد، به مبارزه بسیار بپردازی.