0.0از 0

کتاب عارفانه(الکترونیک و چاپی)

مباحثی در تهذیب نفس و اخلاق و خود سازی

اسلام و معارف
دسته بندی
جواد محدثی
پدید آورنده
۴۵٬۰۰۰
40٪ تخفیف با کد «Faraketab» در اولین خرید
خرید
40٪ تخفیف با کد «Faraketab» در اولین خرید
چاپی
الکترونیکی
هنوز نظری ثبت نشده!
اولین نظر را شما بذارید
  • معرفی کتاب
  • مشخصات کتاب

معرفی کتاب عارفانه 

هجرت آفاقی و انفسی و حرکت در مسیر کمال، «جهاد نفس» می‏‌طلبد. سرمایهٔ وجود را باید به ‌بهره‌وری برسانیم. باید بذر وجود را برویانیم و شکوفا سازیم. هستی ما در چرخهٔ معرفت و اطاعت، به ثمر می‏‌نشیند و قلب ما کانوان انوار الهی می‏‌شود. این‌ها شعار نیست. حقایقی است که ره‌یافتگان به منزل عشق و معبد معشوق گفته‌اند. رفته و رسیده‌اند و ما را هم فراخوانده‌اند.

آنچه می‏‌خوانید، اوراقی از کتاب ایمان و عمل و عرفان و سلوک است. این‌که چگونه می‏‌توان از «آنچه هست» به «آنچه باید» رسید، نیازمند «راهنما» است. بهترین راهنمای ما در طیّ این مسیر، رهنمودهای قرآن و ‌اهل‌بیت(عهم) و معارف وحی و حدیث است. اگر بخواهیم از این تفرّج معنوی و عرفانی،‌ با دست و دامنی پر و معطّر بازگردیم، باید از حرف به عمل برسیم و از دانستن به آراستگی به زیورهای اخلاق و گوهرهای معنویت و عرفان. جواد محدثی به قدر بضاعت در کتاب عارفانه مباحثی در تهذیب نفس و اخلاق و خود سازی را بیان می‌کند.

گزیده کتاب عارفانه

وقتی کشتی در دریا، دچار امواج می‌‏گردد و به تلاطم می‌‏افتد، لنگرْ آن را نگه می‌‏دارد و قرار و آرامش می‌‏بخشد. وقتی در صحرایی کسی دچار طوفان سخت می‏‌شود، چنگ زدن به شاخه‏‌های درختی تنومند و پناه گرفتن در سایهٔ صخره‌ای استوار، او را از سقوط و پرت شدن بازمی‏‌دارد.
قرآن کریم، یاد خدا را آرام‌بخش دل‌‏ها می‏‌داند: <أَلَا بذکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ>؛ دل آرام گیرد ز یاد خدای.
یاد خدا، کشتی طوفان‌زدهٔ جان آدمی را ایمن و آرام می‏‌سازد و به ساحل آرامش روحی و روانی می‏‌رساند. این‌که نماز هم یاد خدا به شمار آمده و فرمان خدا به برپایی نماز، به یاد خدا افتادن است <أَقِمِ الصَّلَاةَ لِذکْرِی>، برای آن است که انسان را از غفلت‏‌های روزانه می‏‌رهاند و او را به یاد «ولی‌نعمت» می‌‏اندازد و نام او را بر زبان و یاد او را بر دل، جاری می‏‌سازد. نمازگزار از خلق می‏‌رهد و به خالق می‏‌پیوندد.

تقسیم نمازهای واجب به پنج وقت در شبانه‌روز، برای آن است که فرصت‌‏های بیشتر و نوبت‏‌های پی در پی، برای این انس و ارتباط و آرامش،‌ فراهم آید؛ مثل شناگری که مرتب خود را به لب استخر می‏‌رساند و رفع خستگی و کسب نیرو می‏‌کند و دوباره خود را به آب می‌‏زند؛ یا خلبانی که پیوسته در ارتباط با «برج مراقبت» است، تا گم نشود و به خطر نیفتد و بیراهه نرود و ربوده نشود و سقوط نکند.