در سال هشتاد که از حج برگشتم، پیشنهاد دوستان در ستاد تفسیر، مرا به فکر واداشت که آیا می‏توان مسیر سخنرانی‏های محرم را قرآنی کرد. اگر قرآن به جای مسائل دیگر مطرح شود، آثار نورانی خود را در دل‏ها خواهد داشت و نوعی مهجوریت‏زدایی از قرآن خواهد بود، به علاوه جمله‏ی معروف پیامبرصلی الله علیه وآله را که فرمود: هرگز میان قرآن واهلبیت من فاصله‏ای نیست، با تمام وجود لمس خواهیم کرد. «انّی تارکٌ فیکم الثّقلین کتاب اللّه و عترتی ما اِن تمسّکتم بهما لن تَضلّوا ابداً فاِنّهما لن‏یفترقا حتّی یَردا علیّ الحوض» امام رضاعلیه السلام فرمود: اگر از هرچه من گفتم سؤال کنید که از کدام آیه استفاده کرده‏ام؟ جواب خواهم داد که این سخن من برخاسته از فلان آیه است. "اگر قرآن، ریسمان محکم است؛ «انّ هذا القرآن... العروة الوثقی»( بحار، ج 92، ص 31)، امام حسین نیز کشتی نجات و ریسمانِ محکم است. «انّ الحسین... سفینة النجاة و العروة الوثقی»( پرتوی از عظمت حسین، 6)"

رایگان