پدافند غیرعامل به‌عنوان یکی از مؤثرترین و پایدارترین روش‌های دفاع در مقابل تهدیدات، شامل اقدامات غیرمسلحانه‌ای است که موجب افزایش بازدارندگی، کاهش آسیب‌پذیری، تداوم فعالیت‌های ضروری، ارتقاء پایداری ملی و تسهیل مدیریت بحران در مقابل تهدیدات دشمن می‌گردد.

موضوع پدافند غیرعامل در صنعت نفت و به‌تبع آن، صنعت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی کشور، بحث نوینی است که به دلیل ساختار و ماهیت حیاتی این صنایع، نیازمند توجه ویژه است.

آنچه در مجموعه کتب پدافند غیرعامل، ابراهیم محمدی‌پور و فتح‌الله شمسایی‌زفرقندی در بخش‌های مختلف صنعت پالایش و پخش، اعم از پالایشگاه‌ها، خطوط لوله، مراکز انتقال نفت و انبارهای نفت، ارائه و تدوین شده است، تجربه‌ای نو و قدمی آغازین در زمینه استانداردسازی پدافند غیرعامل بوده که برداشتی از استانداردهای موجود، تجارب و مطالعات مفهومی انجام‌شده در شرکت‌های زیرمجموعه شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران می‌باشد.

گزیده کتاب پدافند غیر عامل در حوزه سازه (خطوط لوله و مراکز انتقال نفت)

فصل دهم: محافظت از حریق در مراکز انتقال نفت
1-10- پیشگیری از حریق
1-1-10- کنترل بخارات
جایی که مخلوط هوا و بخارات قابل اشتعال وجود داشته باشند، امکان بروز حریق و انفجار وجود دارد. برخی از مناطقی که به طور معمول، مخلوط هوا و بخارات قابل اشتعال در آن ها وجود دارد به شرح ذیل هستند، ولی محدود به آن ها نمی‌باشند:
_ درون فضای بخار (خالی از مایع) مخازن؛
_ در نزدیکی محل خروج و تهویه مخازن اتمسفریک؛
_ هنگام ورود مایعات به مخزن یا درون منطقه باندوال مخزن؛
_ در ناحیه نشت‌بند سقف مخازن.
2-1-10- کنترل منابع جرقه در مخازن
در مناطقی که حضور مخلوط هوا و بخارات قابل اشتعال وجود دارد، منابع جرقه باید کنترل شود. منابع جرقه شامل موارد زیر است ولی محدود به آن ها نمی‌شود:
صاعقه، الکتریسیته ساکن، کارگرم، موتورهای احتراق داخلی، استعمال دخانیات و استفاده از تجهیزات الکتریکی حفاظت نشده و یا نامناسب.. .