کتاب هستی و هبوط انسان در اسلام pdf

کتاب هستی و هبوط انسان در اسلام نوشته حمید پارسانیا و به همت نشر معارف منتشر شده است. این اثر به بررسی ابعاد هستی‌شناسی و انسان‌شناسی در اندیشهٔ اسلامی می‌پردازد و جایگاه انسان را در نسبت با عالم هستی و مفهوم هبوط از منظر دینی و فلسفی تحلیل می‌کند.

کتاب در قالبی ناداستانی و پژوهشی، با رویکردی تطبیقی میان انسان‌شناسی اسلامی و مکاتب مدرن، به موضوعاتی چون قوس نزول و صعود، مراتب هستی، و تحولات تاریخی هبوط می‌پردازد.

گزیده کتاب هستی و هبوط انسان در اسلام

انسان از جهان و جهان از انسان جدا نیست. به سخن دیگر آدم در متن عالم است و عالم در انسان حضور و ظهور دارد و از زبان او به شرح و تفسیر خود می‌پردازد. پیوند و وحدت انسان و جهان موجب می‌شود که آگاهی و معرفت آن دو نیز جدای از یکدیگر نباشد. هرکس جهان را به‌گونه‌ای همسان و هماهنگ با انسان می‌شناسد به انسان نیز به تناسب شناختی که از جهان دارد، علم می‌یابد. با این مقدمه پیوند و ارتباطات انسان‌شناسی و هستی‌شناسی آشکار می‌شود. هستی‌شناسی و انسان‌شناسی دو بخش از معرفت هستند.

از این‌رو بین هستی‌شناسی و انسان‌شناسی با اصل معرفت و نحوهٔ آگاهی و شناخت انسان نیز ارتباط وجود دارد. یعنی هستی‌شناسی و انسان‌شناسی هر فرد از افق معرفت او حاصل می‌شود و معرفت هر فرد نیز با شناخت او از آدم و عالم تناسب می‌یابد. هر فرد از افق آگاهی خود به شناختی هماهنگ از عالم و آدم دست می‌یابد و دریافت هر فرد همسان با آگاهی و شناخت او از انسان و هستی است.

بنابراین بین سه مسئله معرفت‌شناسی، انسان‌شناسی و هستی‌شناسی توازن برقرار است. کسی که در شناخت و معرفت دچار تشکیک شده باشد در هستی‌شناسی به سفسطه و نیهیلیسم و در انسان‌شناسی به نوعی عریان از اومانیسم می‌رسد. در این دیدگاه، ارادهٔ آدمی معیار و میزان همه اموری پنداشته می‌شود که در افق فرهنگ انسانی پدید می‌آید یا نابود می‌گردد.