کتاب اثرات بازی در رشد و شخصیت کودکان pdf

معرفی کتاب اثرات بازی در رشد شخصیت کودکان

کتاب اثرات بازی در رشد  شخصیت کودکان اثری پژوهشی و تربیتی از مژگان طاهری‌گلزار است که به بررسی نقش بنیادین و چندجانبه‌ی بازی در رشد کودک می‌پردازد. نویسنده در مقدمه‌ی کتاب با بیانی ساده و تأمل‌برانگیز، بر این نکته تأکید دارد که بازی جزئی تفکیک‌ناپذیر از زندگی کودکان است و باید آن را نه به‌عنوان سرگرمی، بلکه به‌عنوان ابزار اصلی رشد، یادگیری و شکل‌گیری شخصیت کودک شناخت.

در این مقدمه، نویسنده یادآور می‌شود که بسیاری از والدین و حتی مربیان، اهمیت واقعی بازی را نادیده می‌گیرند و آن را صرفاً وسیله‌ای برای وقت‌گذرانی می‌دانند، در حالی‌که کودک از طریق بازی می‌آموزد، تجربه می‌کند و خود را می‌شناسد. بازی مؤثرترین و طبیعی‌ترین راه یادگیری برای کودک است و کمبود آن می‌تواند رشد فکری، عاطفی و اجتماعی او را دچار نقصان کند؛ زیرا هیچ روش دیگری جای خالی بازی را در فرآیند یادگیری کودک پر نمی‌کند.

نویسنده بازی را زبان و ابزار بیان کودک معرفی می‌کند؛ همان‌گونه که سخن گفتن برای بزرگسالان وسیله‌ای برای بیان احساسات است، بازی نیز برای کودک نوعی گفت‌وگو با جهان و خودش محسوب می‌شود. از دیدگاه طاهری گلزار، کودک از طریق بازی با محیط اطرافش ارتباط برقرار می‌کند، قوانین و ضوابط اجتماعی را می‌آموزد، ناسازگاری‌های رفتاری‌اش را اصلاح می‌کند و نظم و انضباط را فرا می‌گیرد.

در بخشی از مقدمه آمده است که همان‌گونه که تغذیه‌ی مناسب و مراقبت جسمی برای رشد کودک ضروری است، بازی نیز نقشی حیاتی در رشد ذهنی، هیجانی و اجتماعی او دارد. بازی وسیله‌ای است برای سازندگی، خلاقیت و خودشناسی؛ ابزاری که به کودک کمک می‌کند استعدادها، توانایی‌ها، خواسته‌ها و محدودیت‌های خود را کشف کرده و شخصیتش را در مسیر صحیح شکل دهد.

کتاب اثرات بازی در رشد  شخصیت کودکان با نگاهی علمی و در عین حال انسانی، والدین، مربیان و علاقه‌مندان به تعلیم و تربیت را دعوت می‌کند تا به بازی نه به چشم تفریح، بلکه به عنوان یک نیاز اساسی رشد کودک بنگرند، نیازی که زیربنای یادگیری، سلامت روان و شکل‌گیری شخصیت در سال‌های آینده‌ی زندگی اوست.

گزیده کتاب اثرات بازی در رشد شخصیت کودکان

محرومیت از بازی زبان‌بخش است و پیامدهای عمده دارد که می‌توان به صورت زیر آنها به عنوان کرد:

اگر کودک فقط زندگی کند و با نسخه‌های کلیشه‌ای عوام تربیت شود، آینده‌ای جز افسردگی و پرخاشگری نخواهد داشت. همان‌گونه که گیاه به نور آب و خاک قوی و خاک مناسب برای رشد نیاز دارد، کودک نیز به آزادی احترام و استقلال نسبی احتیاج مبرم دارد تا از این رهگذر به حقوق حقیقی خود دست یابد و به کمال برسد. کودکان با بازی کردن با پستی و بلندی‌های زندگی روبه رو می‌شوند و شرایط آسان و دشوار زندگی را لمس می‌کنند و خود را با آن شرایط درگیر می‌کنند. و سعی می‌کنند با مشکلات دست و پنجه نرم کرده و به حل آنها چاره‌اندیشی کند و در نتیجه گاهی موفق و گاهی با شکست مواجه می‌شوند و با تمرین آن مهارت‌ها تجربه کسب می‌کنند و در نتیجه هم از لحاظ اجتماعی رشد پیدا کرده و هم نحوه تعامل با ناملایمات زندگی در بزرگسالی را یاد می‌گیرد، چون شخصیت بچه در کودکی شکل گرفته، یعنی بذر آن در کودک کاشته شده و در بزرگسالی برداشت می‌شود.