دانلود کتاب اخلاق حرفه ای در مدیریت با رویکرد اسلامی

کتاب اخلاق حرفه‌ای در مدیریت با رویکرد اسلامی

یکی از مباحثی که امروزه در مدیریت مطرح می باشد، این است که اساساً مدیریت بدون مسائل ارزشی و بدون عنایت به مسائل اخلاقی در سازمان معنی ندارد، یعنی نمی‌توان مدیریت را بدون این مفاهیم اساسی در نظر گرفت. اخلاقیات و اصول اخلاقی از جمله مباحثی است که به کارگیری آن در جامعه مورد تأکید اسلام می‌باشد.

به طوری که پیامبر اسلام (ص) هدف از رسالت خویش را به کمال رساندن مکارم اخلاقی معرفی کرده‌اند. از این‌رو اخلاقیات به عنوان مجموعه‌ای از ارزش‌ها، بایدها و نبایدها می‌تواند نقش مهمی را در مدیریت اثربخش سازمان‌ها ایفا کند. 

کتاب اخلاق حرفه‌ای در مدیریت با رویکرد اسلامی به کوشش وحید خاشعی تهیه و تالیف گردیده است. کتاب حاضر توسط نشر معارف به بازار کتاب های مدیریتی اسلامی معرفی و عرضه گردیده است. در این کتاب ابتدا به رابطه اخلاق و مدیریت با نگاه به مباحث فلسفه اخلاق در مدیریت و کسب وکار با تأکید بر آرای شهید صدر پرداخته، سپس چند اصل اخلاقی مهم کسب وکار در مکتب اقتصاد اسلامی را مورد بحث و بررسی قرار داده است.

اصولی همچون: «وفای به عهد و عمل به وعده‌ها» «انفاق»، «برکت»، «رزق و روزی» «قناعت»، «اعانه و تعاون»، «شفافیت در کسب و کار و رقابت» را مورد بررسی قرار داده و در پایان نیم نگاهی به مباحث مربوط به کسب و کار ملی و بین‌المللی داشته و با اشاره به نظریه‌های تجارت بین‌المللی به قاعده «نفی سبیل» استناد کرده و اصل اخلاقی قرآنی پرهیز از زیر بار سلطه کفار رفتن را اصل حاکم بر تجارت بین‌المللی مسلمانان با غیرمسلمانان بیان کرده است.

گزیده کتاب اخلاق حرفه‌ای در مدیریت با رویکرد اسلامی

از جمله اشکالات جدی که شهید صدر به رویکرد غایت‌گرایی وارد می‌داند، تأثیر نیت بر فعل اخلاقی است بیان اشکال از این قرار است که مصالح و مفاسد یک فعل با قطع نظر از کیفیت انجام آن توسط فاعل در نظر گرفته می‌شوند؛ مثلا مصلحت مصرف یک دارو برای شخص بیمار درمان بیماری است؛ چه آن شخص با اختیار خود نسبت به مصرف دارو اقدام نماید و چه به واسطه اکراه او را مجبور به مصرف دارو نمایند.

اما این مسئله پیرامون حسن و قبح صادق نیست؛ چراکه این دو صفت با در نظر گرفتن فعل به همراه فاعل مختار تحقق پیدا می‌کنند. پس از روشن شدن این مطلب، تقریر اشکال از این قرار است که نمی‌توان مصالح و مفاسدی را که در آن فاعل مورد لحاظ نمی‌باشد. به عنوان معیاری برای اتصاف یک فعل به خوبی و بدی در نظر گرفت.