کتاب الأسره المهدویه (الوالدین)، جلد پنجم از مجموعه «الأسرة المهدویة» است؛ مجموعه‌ای که با هدف تبیین ابعاد مختلف زندگی مهدوی و نزدیک کردن فضای خانواده به سبک زندگی مورد رضایت امام مهدی علیه‌السلام تألیف شده است.

در جلدهای پیشین این مجموعه، به جنبه‌های گوناگون مسئولیت‌های والدین در برابر فرزندان پرداخته شد. در جلد نخست، تأثیر تغذیه سالم و حلال بر پرورش جسم و روح کودک بررسی گردید و نشان داده شد که تغذیه پاک چگونه در آینده فرد و در ابعاد مختلف زندگی او اثر می‌گذارد.

در جلد دوم، تربیت کودک، شیوه‌های صحیح رفتاری با او، و عوامل مؤثر بر رشد روحی و معنوی‌اش مورد بحث قرار گرفت. جلدهای سوم و چهارم نیز به بیان وظایف مرد نسبت به همسر، وظایف زن نسبت به همسر، و آداب زندگی مشترک اختصاص داشتند؛ چرا که هماهنگی روشی و رفتاری زن و شوهر، نقشی بنیادی در شکل‌گیری شخصیت فرزندان دارد.

اما این جلد رویکردی متفاوت دارد؛ این‌بار از زاویه‌ای دیگر به موضوع خانواده می‌نگرد و حقوق والدین بر گردن فرزندان را محور بحث قرار می‌دهد. همان‌گونه که والدین وظیفه دارند با تغذیه مناسب و تربیت صحیح، زمینه‌ی رشد جسمی، فکری و معنوی فرزند را فراهم کنند، فرزندان نیز وظیفه دارند بخش کوچکی از رنج‌ها، زحمت‌ها و فداکاری‌های پدر و مادر را با احترام، سپاس‌گزاری و رعایت حقوق آنان جبران کنند. اهمیت این موضوع تا آنجاست که شاید کسی حتی اگر در برخی وظایف خود کوتاهی داشته باشد، در پایان عمر به حسن عاقبت برسد، اما کسی که با والدین خود بدرفتاری کند یا حق آنان را ادا نکند، نه در دنیا و نه در آخرت رنگ سعادت را نخواهد دید.

تجربه زندگی نشان داده است که برخی انسان‌ها با وجود معنویت و اخلاق نیک، به دلیل غفلت در تربیت، فرزندانی غیرصالح تربیت کرده‌اند؛ اما هیچ‌گاه شنیده نشده است که فردی در حق پدر و مادر خود ستم روا دارد و سرانجامی نیکو بیابد. همین یک حقیقت، اهمیت شگرف ادای حقوق والدین را روشن می‌سازد. البته این بدان معنا نیست که انسان از انجام سایر وظایف دینی و اخلاقی خود دست بکشد؛ بلکه بیانگر آن است که حتی اگر کسی در همه جزئیات زندگی مهدوی کوتاهی کند، راه رسیدن به سعادت برای او بسیار دشوارتر از کسی است که حقوق پدر و مادرش را به‌خوبی ادا کرده است. چنین فردی- حتی اگر به مقصد برسد- مقامی پایین‌تر از کسانی خواهد داشت که در مسیر رشد و تعالی، تکریم والدین را در صدر اعمال خود قرار دادند.

خداوند برای رسیدن به سعادت، راهی روشن و نزدیک را پیش روی ما نهاده است؛ راهی که با محبت و احترام به پدر و مادر، تسهیل می‌شود: خشنود ساختن آنان، صبر بر مشکلاتشان، و یاری‌رسانی با عشق و تکریم. آیا برای ما دشوار است اندکی تحمل و مدارا در برابر مادری که نه ماه ما را در وجود خود پروراند و تمام سختی‌های کودکی ما را با محبت به جان خرید؟ یا سخت است احترام و سکوت در برابر پدری که سال‌ها در گرمای تابستان و سرمای زمستان برای آسایش ما تلاش کرد؟ شگفت اینکه همان پدر و مادر، در روزگار جوانی می‌توانستند خود را به مسیر خوشی و آسایش بسپارند، اما همه خوشی‌ها را کنار گذاشتند تا ما را بزرگ کنند؛ در حالی که برخی فرزندان به محض رسیدن به استقلال، آنان را فراموش می‌کنند و اگر خدمتی هم انجام دهند، با منت و ناخشنودی همراه است.

امام سجاد علیه‌السلام در مناجات‌های خود با خضوع از خدا می‌خواهد که او را به شناخت حقوق والدین وادار کند. ما نیز کتاب الأسره المهدویه (الوالدین)، با بهره‌گیری از آموزه‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام، مجموعه‌ای از آداب و رفتارهایی را گرد آورده‌ایم که فرزند باید در برابر پدر و مادر خود بدان آراسته شود.