پس از حمله همه جانبه کشور عراق به میهن‌مان و با فرمان امام (ره) برای دفاع همه جانبه از میهن عزیزمان عده زیادی از عامه مردم تنها با انگیزه‌ی پاسخگویی به فراخوان پیشوای مذهبی و رهبر انقلاب‌شان حضرت آیت الله العظمی امام خمینی(ره) در دفاع از کیان میهن و انقلاب خود جامه‌ی رزم پوشیدند و وارد مصاف با دشمن شدند. این رزم‌آوران مردمی فداکار و شهادت طلب، در نهادی موسوم به «بسیج ؛» وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جذب، آموزش و سامان‌دهی می‌شدند و هم از این روی، در بین ایرانیان به «بسیجی » اشتهار یافتند. کتاب حاضر با نام «خط فکه »؛ در برگیرنده‌ی خاطره نوشته‌های یکی از همین رزمندگان بسیجی از دوران حضورش در میادین نبرد دفاعی ملت ایران علیه متجاوزان است. نویسنده این کتاب؛ سید محمّد شکری، متولد دی‌ماه سال 1341 دانشجوی سال چهارم رشته‌ی پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی تهران بودکه سرانجام در اسفند ماه 1365 طی مرحله‌ی تکمیلی عملیات کربلا 5 در منطقه
عملیاتی شرق بصره به شهادت رسید.

گزیده کتاب خط فکه

سرنوشت این‌گونه رقم خورده بود که اجداد پدری‌اش سال‌ها پیش از به دنیا آمدن او از ایران به عراق هجرت کنند. سیدمحمّد شکری هجدهم دی‌ماه 1341در کربلای معلی به دنیا آمد. هشت سال اول زندگی‌اش را در همسایگی و همجواری بارگاه سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و قمربنی‌هاشم حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) در محله‌ی باب‌الخان شهر کربلا سپری کرد.

سال 1350 رژیم بعثی عراق خانواده‌ی شکری را به همراه دیگر ایرانی‌هایی که در عراق سکونت داشتند، از این کشور اخراج کرد و آن‌ها به مدت 6 ماه در یکی از کمپ‌های استان فارس و سپس در تهران، خیابان ایران؛ محله‌ی سقاباشی ساکن شدند.ماه‌های ابتدایی ورود به ایران به سیدمحمّد خیلی سخت گذشت. او که مولود کربلا بود و جز عربی زبان دیگری نمی‌دانست در مدرسه با مشکل تکلم مواجه شد.