غلو یکی از پدیده‌های انحرافی و آفاتی است که پیشینه‌ای به درازای طول تاریخ ادیان داشته و در غالب ادیان به چشم می‌خورد؛ این پدیده در گونه‌های مختلفی مانند غلو در مورد رهبران دینی، مکان‌های مقدس و باورهای مورد پذیرش مکتب و آیین ، خود را نمایان می‌کند؛ این آفت شوم همواره از طرف ادیان آسمانی بخصوص اسلام مورد نکوهش قرار گرفته است.شناخت و تحلیل ابعاد مختلف پدیده غلو و افراط‌گرایی از اهمیت فراوانی برخوردار است و در میان شیعه اهمیت آن دو چندان می‌باشد؛ زیرا معاندان مکتب اهل‌بیت(ع) از دیرباز همۀ شیعیان را به غالیگری متهم کرده و قائل به خروج آنان از دایره اسلام بودند؛ در کتاب غلو افراط گرایی در جریان شیعه انگلیسی با واکاوی مصادیق افراط‌گرای در زمان حاضر راه را برای مقابله با این جریانات فراهم و تشیع ناب را از اعمال و اعتقادات افراطی مبری می‌گردانیم و مهمترین هدف کاربردی این کتاب نقد غالیان معاصر و دور کردن شیعه واقعی و انقلابی از اتهامات و افکار و حرکات افراط‌گرایانه و غلوآمیز است.

گزیده کتاب غلو افراط گرایی در جریان شیعه انگلیسی

دولت انگلیس به علت تجربۀ فراوان در استعمار و داشتن سلاح‌های سنگین و پیشرفته، توانست بغداد را در سال 7998 ه.ق اشغال کند. دولت انگلیس بعد از اشغال عراق برای این که جای پایی در میان مردم پیدا کند، برای فریب مردم، بحث تشکیل حکومت عربی به سرپرستی انگلیس را مطرح کرد. رهبران قیام‌های مردمی برای پاسخ به این پیشنهاد با مراجع تقلید مشورت کرده و از ایشان استفتا کردند؛ علما نیز، در پاسخ، پذیرش حکومت غیر مسلمان بر مسلمان را جایز ندانستند. در آن زما وقتی میرزا محمدتقی شیرازی برای مبارزه با انگلیس از سامرا به کربلا رفت و از آن جا رهبری نهضت را بر عهده گرفت، جمعی از بزرگا را برای مشورت در امور در کنار خود جمع کرد که از جمله‌ی این افراد، میرزا مهدی شیرازی بود، او در کربلا عشایر عراق را برای مبارزه با انگلیس آماده کرد و یار و مددکار میرزای شیرازی دوم بود و با این کمک‌ها، میرزای شیرازی نیز توانست در کربلا حکومت مستقلی تشکیل دهد، اگرچه با وفات ناگهانی میرزا، انگلیس کربلا را تصرف کرد و پایه‌های این حکومت را از بین برد.