این پیام ساده اما عمیق، ستون اصلی کتاب تحول‌آفرین اوج گرفتن زن‌ها است؛ کتابی که ملیندا فرنچ گیتس با صدایی صمیمی، انسانی و قدرتمند نوشته است. او در این اثر نشان می‌دهد که توانمندسازی زنان نه‌تنها یک حق اساسی است، بلکه کلید حل بسیاری از چالش‌های بزرگ و دیرپای جهان به شمار می‌آید. ملیندا در این کتاب، ما را به سفرهایی الهام‌بخش در نقاط مختلف دنیا می‌برد: از مادرانی در روستاهای آفریقا گرفته تا دانش‌آموزان در هند و فعالان اجتماعی در آمریکا. با روایت‌هایی واقعی و تکان‌دهنده، او نشان می‌دهد که چگونه آموزش، بهداشت، عدالت جنسیتی و دسترسی به فرصت‌ها می‌تواند مسیر زندگی خانواده‌ها، جوامع و حتی اقتصاد کشورها را دگرگون کند.

این کتاب پس از انتشار، در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت و در لیست بهترین آثار سال در حوزهٔ مسائل اجتماعی و توسعه انسانی جای گرفت. در کنار داستان‌های تاثیرگذار، داده‌ها و آمار دقیق نیز روایت ملیندا را پشتیبانی می‌کنند؛ از ازدواج کودکان و نبود دسترسی به روش‌های پیشگیری از بارداری گرفته تا نابرابری جنسیتی در محیط‌های کاری. برای نخستین‌بار، او از زندگی شخصی‌اش و مسیری که برای یافتن صدای خود پیموده نیز سخن می‌گوید.

در بیش از بیست سال کار و سفر، ملیندا به یک حقیقت روشن رسیده است: «اگر می‌خواهیم جامعه‌ای را بالا ببریم، باید دست از پایین نگه داشتن زنان برداریم.» او باور دارد که تغییر واقعی از دل آگاهی، همدلی و اقدام آغاز می‌شود؛ و این کتاب نه‌فقط شرح واقعیت‌ها، بلکه فراخوانی است برای عمل و همبستگی.

اوج گرفتن زن‌ها کتابی است دربارهٔ قدرت ارتباط انسانی؛ دربارهٔ این که چگونه وقتی زنان بالا می‌روند، انسانیت نیز همراه آنان اوج می‌گیرد و شاید همین لحظه، لحظهٔ اوج باشد.

گزیده کتاب اوج گرفتن زن‌ها

توانمندسازی زنان نه تنها به نابودی فقر و گرسنگی کمک می‌کند و به آن ها امکان کسب درآمد بیشتر را می‌دهد، بلکه راه را برای دستیابی آن ها به حقوق و جایگاه برابر نیز هموار می‌سازد. مفهوم برابری جنسیتی از اهمیت زیادی برخوردار است و در مسیر پیشرفت سازمان‌ها نقش اساسی دارد.

با این حال نمی‌توانستیم یکباره اهداف بنیاد را تغییر دهیم و به طور کامل به سمت این موضوع حرکت کنیم. ما نیز در ابتدا با مخالفت‌هایی روبه‌رو شدیم. یکی از اعضای تیم گفت: قرار نیست همه چیز را به جنسیت مربوط کنیم. فرد دیگری نیز اظهار داشت: «این بنیاد به منظور برقراری عدالت اجتماعی نیست.»

وقتی تصمیم گرفتیم در این مسیر قدم برداریم کاملاً آگاه بودیم که مخالفانی خواهیم داشت. حتی برخی از کسانی که با ما هم نظر بودند، ترجیح دادند سکوت اختیار کنند. بسیاری از افراد بر این باور بودند که تمرکز بر جنسیت می تواند هدف اصلی مان یعنی گسترش کشاورزی و رفع نیاز کشاورزان را تحت‌الشعاع قرار دهد و ما را از مسیر اصلی‌مان دور کند. آن ها معتقد بودند که باید تنها به کشاورزان تسهیلات بدهیم و وارد مسائل جنسیتی نشویم، اما واقعیت این بود که اکثریت کشاورزان زنان بودند. بنابراین اگر قرار بود تحقیقی انجام شود، باید زنان کشاورز نیز در آن مشارکت می‌کردند. اگر قرار بود روی بذری تحقیق صورت بگیرد، لازم بود تا نظرات و پیشنهادات زنان نیز در نظر گرفته شود.