کتاب بازی چه خوبه بخشی از سلسله مباحث «کودک از دو تا دوازده سالگی» است و با نگاهی مبتنی بر سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی، به اهمیت بازی و سرگرمی و نقش اساسی آن در تربیت و رشد کودکان می‌پردازد.

بازی یکی از مهم‌ترین نیازها و فعالیت‌های دوران کودکی است که افزون بر ایجاد شادی و سرگرمی، کارکردهای تربیتی و رشدی فراوانی دارد. بازی با رشد جسمانی و شکوفایی ابعاد روانی و اجتماعی کودک، او را برای ورود به دنیای بزرگسالی آماده می‌کند. همچنین بازی ابزاری قدرتمند برای یادگیری و کشف جهان پیرامون به شمار می‌آید. کودکان از طریق بازی، مهارت‌هایی چون همکاری، رقابت سالم، حل مسئله و مدیریت احساسات را می‌آموزند و می‌توانند افکار، هیجانات و ناکامی‌های خود را بیان کنند. بسیاری از آموزش‌های تربیتی نیز به‌طور غیرمستقیم و مؤثر در بستر بازی منتقل می‌شود. امروزه ثابت شده است کودکانی که به‌اندازه کافی و به‌درستی بازی نمی‌کنند، از رشد صحیح ذهنی، جسمی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی کمتر بهره‌مند می‌شوند. تحقیقات نشان می‌دهد بازی‌های خلاقانه نقش مهمی در تقویت توانایی‌های شناختی و رشد هوش هیجانی و اجتماعی کودکان دارند.

اگرچه با افزایش سن، میل به بازی به‌تدریج کاهش می‌یابد و مسئولیت‌های روزمره جای آن را می‌گیرد، اما به اعتقاد صاحب‌نظران، گرایش به بازی تا سال‌های پایانی عمر در وجود انسان باقی می‌ماند؛ هرچند شکل، هدف و کارکرد آن تغییر می‌کند. در فرهنگ اسلامی، بازی و سرگرمی جایگاهی ویژه دارد و به‌عنوان یکی از ابزارهای مهم تربیتی برای تقویت ایمان، اخلاق و ارزش‌های دینی شناخته می‌شود. اسلام دوران نخست رشد انسان را با بازی همراه می‌داند و به والدین سفارش اکید می‌کند که تا هفت‌سالگی مانع بازی کودک نشوند و شرایط و امکانات لازم برای آن را فراهم آورند. همچنین تأکید شده است که پدر و مادر، در هر جایگاه اجتماعی که هستند، زمانی را به بازی با فرزندان خود اختصاص دهند و گمان نکنند بازی با کودک، اقتدار و متانت آنان را خدشه‌دار می‌کند.

کتاب بازی چه خوبه با بررسی نقش بازی در رشد جسمی و روانی کودکان، راهکارهایی کاربردی و ارزشمند برای بهره‌برداری صحیح و تربیتی از بازی ارائه می‌دهد و می‌تواند راهنمایی مفید برای والدین، مربیان و علاقه‌مندان به تربیت کودک باشد.

گزیده کتاب بازی چه خوبه

کودکان با سرزندگی و نشاط خاص دوران کودکی میل به بازی دارند. از سوی دیگر روزانه از طریق اطرافیان محیط زندگی تغذیه و مشاهده فیلم بارهای عاطفی و روانی بسیاری جذب جسم و روان کودک می‌شود که برای حفظ سلامتی کودک بایستی تخلیه شوند. تخلیه این بارهای هیجانی امری طبیعی و فطری است و تا هنگامی که کودکان دارای فطرت سالم هستند و آسیب جسمی و روانی ندیده‌اند، بدون هیچ رنجی این بارگیری و تخلیه ادامه می‌یابد.

بنابراین در بازی فرضیه‌ای به نام پاک ساختن عواطف توجه کارشناسان را به خود معطوف ساخته است. طبق این نظریه بازی تمایل به جنگجویی و ستیزه‌گری را کم می‌کند و موجب بروز احساسات، عواطف ترس و تردید و محبت کودک می‌شود.

ابن سینا، حکیم و دانشمند ایرانی سلب آزادی و جلوگیری از جنب و جوش و بازی کودکان را زمینه‌ای برای افسردگی آنها می‌داند و معتقد است که اطفال تا شش سالگی از تمایلات خود پیروی می‌کنند و بر اولیاء و اطفال است که همواره آنها را از آنچه که به آن تمایل دارند محروم نکنند و آنچه را که باعث محدود شدن کودکان می‌شود، بر او تحمیل نکنند.