کتاب می خواهی آسیب ناپذیر شوی؟ نوشته دیوید گاگینز می باشد و انتشارات بله آن را به چاپ رسانده است.این اثر کتاب برجسته ای است که به طور گسترده بر مفهوم پافشاری، اراده و تغییر نگرش فردی تأکید میکند. این اثر به شما نشان می دهد که چگونه میتوان با تغییر نگرش و ذهنیت، بر هر گونه چالش و مانعی در زندگی غلبه کرد و به موفقیت های بزرگ دست یافت.

دیوید گاگینز، در این کتاب داستان زندگی خود را به اشتراک می گذارد و تجربیات سختی هایی که در مسیرهای مختلف، از جمله خدمت در یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده، مدرسه رنجر ارتش و حرفه ورزشیاش پشت سر گذاشته است، بیان می کند. گاگینز با رصد دقیق ذهن انسان و شناخت پتانسیل های نهفته در درون خود، به ما می آموزد که برای دست یابی به اهداف، تنها به یک ویژگی نیاز داریم: تغییر نگرش. کتاب به شما می آموزد که هر چالش و شکست به عنوان یک درس است و اگر با ذهنیت درست به آن ها نگاه کنید، می توانید بر هر مانعی فائق آیید. دیوید گاگینز در این اثر ثابت می کند که برای موفقیت نیازی به استعداد خاص یا شرایط ویژه ندارید، بلکه این اراده و ایمان به توانایی های خودتان است که شما را به هدف می رساند.

گزیده کتاب می خواهی آسیب ناپذیر شوی؟

اگرچه در یک محله زیبا زندگی می کردیم، معنای واقعی جهنم را در همانجا تجربه کردیم. در سال 1981 ، بهترین محله های بوفالو در ویلیامزویل واقع شده بود. خیابان های سرسبز و دلنشین آنجا، خانه های زیبا و ساکنان مرفهی داشت که در کنار یکدیگر زندگی می کردند. پزشکان، وکلا، مدیران صنایع فولاد، دندانپزشکان و حتی فوتبالیست های حرفه ای، با خانواده هایشان در این منطقه سکونت داشتند. خودروهای لوکس و خیابان های همیشه تمیز، نمایانگر شرایط رفاهی و امکانات بی پایان بودند.

در اینجا، رؤیای آمریکایی به بهترین نحو ممکن به حقیقت پیوسته بود. اما در گوشه ای از همان محله، در خیابان پارادیس رود، جهنم خود را مخفی کرده بود. ما در یک خانه چوبی دوطبقه با چهار اتاق خواب و چهار ستون چوبی در اطراف ایوان جلویی زندگی می کردیم. این خانه به بزرگترین و سبزترین چمن زار ویلیامزویل راه داشت. در پشت خانه باغ سبزی بود و پارکینگ مسقف دو خودرو، که یک رولزرویس سیلور کلاود مدل 1962 و یک مرسدس 450 اسالسی مدل 1980 را در خود جای داده بود.

در جاده اختصاصی خانه، یک شورلت کوروت مشکی مدل 1981 نیز پارک شده بود. تمام ساکنان خیابان پارادیس رود زندگی ای مرفه داشتند. چون ما هم در آن محله زندگی می کردیم، بسیاری از همسایه ها از ظاهر خانه هایمان گمان می کردند که ما، خانواده گاگینز، در اوج خوشبختی و آرامش به سر می بریم، اما آن ها از حقیقت پنهان پشت این ظاهر درخشان بی خبر بودند.