در کتاب کائنات هوای شما را دارد، گابریل برنستین، نویسنده پرفروش نیویورک تایمز، به خوانندگان می‌آموزد چگونه ترس‌هایشان را به ایمان تبدیل کنند تا زندگی‌ای هدایت‌شده الهی داشته باشند. هر داستان و درس در این کتاب، خوانندگان را راهنمایی می‌کند تا موانع رسیدن به آنچه بیشتر آرزویش را دارند، را رها کنند. درس‌های این کتاب به خوانندگان کمک می‌کند تا نیاز به کنترل کردن را کنار بگذارند و در عوض، به احساس اطمینان و آزادی برسند. خوانندگان یاد می‌گیرند که به جای تعقیب زندگی، واقعاً زندگی کنند. تغییر مسیر از ترس به ایمان، حس قدرت را در جهانی که اغلب انسان‌ها را ناتوان احساس می‌کند، به آن‌ها بازمی‌گرداند. وقتی تراژدی‌های جهان به نظر غلبه‌آور می‌آیند، این کتاب به آن‌ها کمک می‌کند تا دوباره به قدرت واقعی خود بازگردند.

گابریل می‌گوید: «تعهد من با این کتاب این است که تا حد ممکن افراد زیادی را نسبت به ارتباطشان با ایمان و شادی آگاه کنم. در آن ارتباط، می‌توانیم به سوی هدف واقعی‌مان هدایت شویم: عشق ورزیدن و عشق پخش کردن. این واژه‌ها دیگر نباید صرفاً شعارهای جذاب در شبکه‌های اجتماعی باشند؛ بلکه باید مأموریت ما باشند. خوشبختی، ایمنی و امنیتی که آرزویش را داریم، در تعهد ما به عشق نهفته است.»

رهایی از الگوهای فکری گذشته و جایگزینی آن‌ها با یک سیستم فکری جدید نیازمند تلاش، تمرین و مداومت زیادی است. عملی که به نفع بالاترین نسخه از شما عمل می‌کند، تسلیم شدن در برابر عشق هستی است. هر فصل این کتاب دعاها، تأییدها و تمرین‌های ساده‌ای ارائه می‌دهد که به شما کمک می‌کند با ذهنیت درست انرژی‌ها و افکار ترس‌آور را پشت سر بگذارید. مهم این است که در انجام این تمرین‌ها سهل‌انگاری نکنید؛ فقط آن‌ها را انجام دهید. ممکن است برخی تمرین‌ها را بیشتر دوست داشته باشید و تمایل داشته باشید آن‌ها را تکرار کنید. با ادامه این مسیر، مسیری شگفت‌انگیز آشکار می‌شود که نقشه سفر شما را ترسیم می‌کند. هدف از انجام تمرین‌های معنوی این کتاب این است که شما در نهایت به فردی آگاه و مهربان تبدیل شوید که قادر است به بهترین شکل مراقبه کند. این تمرین‌ها همچنین به شما در تسلیم شدن به مشیت الهی کمک خواهند کرد که هدف اصلی کتاب است.

کتاب حاضر شامل تمرین‌های متعددی است. ممکن است تمایل داشته باشید همه آن‌ها را امتحان کنید یا تنها برخی از آن‌ها شما را جذب کنند. هیچ روش صحیح یا غلطی برای اجرای این تمرین‌ها وجود ندارد. فقط با کتاب همراه شوید و تمرین‌هایی را که آموخته‌اید تکرار کنید. حتی اگر روزانه تنها یک درس، دعا یا مراقبه انجام دهید، ارتباط عمیق‌تری با کائنات برقرار خواهید کرد که می‌تواند به تغییرات شگفت‌انگیز منجر شود؛ پس خود را تحت فشار قرار ندهید و بدانید هرچه بیشتر وقت بگذارید، بیشتر بهره خواهید برد. همان‌طور که در انجمن‌های دوازده مرحله‌ای گفته می‌شود، اگر آن‌ها را به کار گیرید، مؤثر خواهند بود.

بنابراین مقاومت‌های خود را بپذیرید، خود را برای ناهماهنگی با اعمالتان یا حتی عدم تمرین ببخشید و خود را به رهنمودهای پیش رو تسلیم کنید. هر فصل را با ذهنی باز آغاز کنید تا آنچه به آن نیاز دارید دریافت کنید. برای این کار باید آماده ترک هر چیزی باشید که شما را از زندگی هماهنگ با انرژی عشق بازمی‌دارد. همان‌طور که صفحات را ورق می‌زنید، منعطف باقی بمانید، صبور باشید و به کائنات اعتماد کنید که هوای شما را دارد. جهان همیشه در کنار شماست و از شما حمایت می‌کند. اگر ترس‌ها و نگرانی‌ها را کنار بگذارید و به جریان زندگی اعتماد کنید، معجزات و فرصت‌های شگفت‌انگیزی در انتظارتان خواهند بود.

کتاب کائنات هوای شما را دارد، به شما می‌آموزد چگونه از ناامنی و شک رها شده و با قدرت ایمان و عشق، زندگی خود را متحول کنید. با راهکارهای عملی و الهام‌بخش گابریل برنستین، خواهید آموخت چگونه به ندای درون خود گوش دهید و به نیرویی بزرگ‌تر از خودتان تکیه کنید.

آیا آماده‌اید که ترس را کنار بگذارید و به جهانی سرشار از آرامش و اعتماد وارد شوید؟

گزیده کتاب کائنات هوای شما را دارد

برخی فراموش کرده‌اند که منبع اصلی شادمانی، موفقیت و احساس امنیت کجاست؛ به همین دلیل اغلب احساس نارضایتی، ناکامی و ناامنی می‌کنند. وقتی منبع نیرو را دوباره شناسایی کنید، با آن یکی می‌شوید و در همان لحظه شروع به تجربهٔ معجزهٔ زندگی می‌کنید و شادی شما نشاطی در کل هستی ایجاد می‌کند. شادمانی و خوشبختی حق طبیعی همهٔ موجودات زنده است. در واقع مانع اصلی شادمانی شما، دوری و جدایی از منبع عشق است. آغاز مسیر روحانی به بازگشت به منبع عشق و فهمیدن چگونگی قطع ارتباط ما می‌انجامد. در حقیقت هر فرد به شیوه‌ای منحصربه‌فرد از منبع و ذات حقیقی‌اش جدا می‌شود؛ با این حال ما انسان‌ها غالباً نیروی عشق را انکار می‌کنیم و به‌جای آن ترس و نگرانی را انتخاب می‌کنیم. ما ترس و نگرانی را از طریق رسانه‌ها، معلمان مدرسه و اعضای خانواده جذب کرده و درگیر آن می‌شویم. با معنا بخشیدن به درد و رنج و تصور این‌که منبع قدرت ما از عوامل بیرونی ناشی می‌شود، ارتباط خود را با منبع عشق محدود می‌کنیم و به این ترتیب نیروی عشق را انکار کرده و به ترس و نگرانی باور پیدا می‌کنیم، در حالی که عشق را کاملاً به فراموشی می‌سپاریم.