هنری که هیچ‌گاه و هیچ‌ کجا در زندگی یادتان نداده‌اند، لذت بردن از زندگی است. در واقع لذت بردن از زندگی را نه‌ تنها یادتان نداده‌اند، بلکه شما را از آن منع کرده‌اند. این در حالی است که لذت بردن، پدیده‌ای غریزی و مهم‌ترین عامل بقا است.

بسیاری از مردم از زندگی‌شان لذت نمی‌برند، چون در واقع راهش را بلد نیستند. آن‌ها فکر می‌کنند وقتی می‌توانند از زندگی‌شان لذت ببرند که فلان‌قدر پول داشته باشند، در فلان خانه زندگی کنند، فلان مدرک تحصیلی را به دست بیاورند، در فلان شغل مشغول به کار شوند، فلان لباس را بخرند، با فلان‌کس ازدواج کنند... اما وقتی به فلان مقصودشان می‌رسند، باز هم احساس خوشبختی و لذت نمی‌کنند، چون همان‌طور که گفته شد، راهش را بلد نیستند. کتاب هنر لذت بردن: خوب زندگی کن و از زندگی‌ات لذت ببر نوشته‌ی امیرحسن مکی، به شما می‌آموزد چگونه از لحظه لحظه‌ی زندگی‌تان به خوبی استفاده کنید و از آن لذت ببرید.

دانلود کتاب هنر لذت بردن

این کتاب صوتی، از روی متن کتاب «هنر لذت بردن» (نشر آریاگهر) تولید شده است. شما می‌توانید نسخه صوتی این کتاب را از نرم‌افزار یا سایت فراکتاب دریافت کنید

خلاصه کتاب هنر لذت بردن

امیرحسن مکی در کتاب صوتی هنر لذت بردن امری را به یاد شما می‌آورد که مدت‌هاست از خاطر برده‌اید: لذت بردن از لحظات زندگی. وی در این کتاب راهکارهایی را ارائه می‌کند که با به‌کارگیری آن‌ها می‌توانید زندگی مطلوب‌تری برای خود رقم بزنید. گرچه زندگی گاهی پرهرج‌ومرج به نظر می‌رسد و تحمل آن امری غیرممکن است،‌ اما گاهی می‌توان از شتاب زندگی کاهید، استرس را کنار گذاشت و برای لذت‌های کوچک و ساده‌ی زندگی ارزش قائل شد.

کتاب هنر لذت بردن مجموعه‌ای از ابزارهای ذهنی را در اختیار شما قرار می‌دهد که عملی کردن آن‌ها در زندگی،‌ تجربه‌ی مطلوب‌تری را برای خود رقم خواهید زد. قرار نیست زندگی همیشه انقدر دشوار باشد. می‌توان در برابر سختی‌ها تاب و طاقت بیشتری از خود نشان داد. این کتاب کاربردی بینشی به شما ارائه می‌کند که خوشی‌های زندگی را با وضوح بیشتری ببینید، غم‌های جهان را فاجعه نپندارید و کمی بیشتر به خود بپردازید.

برشی از متن کتاب صوتی هنر لذت بردن

حقیقت این است که هرقدر شخصی از اعتماد به نفس و عزت نفس کمتری برخوردار باشد، تصور و نظر دیگران برایش مهم‌تر می‌شود و بیشتر سعی می‌کند مطابق با نظر دیگران زندگی کند. شخصی که دچار کمبود عزت نفس است، از آن جا که برای «خود» و در پی آن، عقیده و سلیقه‌ی خود ارزشی قائل نیست، به عقیده و سلیقه‌ی دیگران متکی می‌شود و می‌خواهد بر اساس نظر آنان زندگی کند.

این کار باعث می‌شود که به خیال خود احساس ارزش کند؛ اما در اصل، این احساس ارزش، توهمی بیش نیست. هر قدر شخصی بیشتر به نظر دیگران وابسته باشد، از استقلال و اختیار کمتری برخوردار خواهد شد، و این موجب می‌شود که از درون بیشتر احساس ضعف و حقارت کند..