کتاب «خواب و رؤیا از دیدگاه روان‌شناسی» اثری پژوهشی–آموزشی است که با رویکردی علمی و تحلیلی به پدیدهٔ خواب و رؤیا می‌پردازدو تلاش دارد میان دیدگاه‌های کلاسیک و یافته‌های نوین روان‌شناسی پیوندی منسجم برقرار کند.

نویسندگان در این اثر، خواب و رؤیا را نه به‌عنوان پدیده‌هایی رازآلود یا صرفاً اسطوره‌ای، بلکه به‌مثابه فرآیندهایی روان‌شناختی و مرتبط با کارکردهای ذهن انسان بررسی می‌کنند. کتاب با مروری کوتاه بر نگرش‌های تاریخی و فلسفی نسبت به خواب آغاز می‌شود و سپس به تبیین علمی آن در چارچوب روان‌شناسی می‌پردازد.

بخشی از کتاب خواب و رویا از دیدگاه روانشناسی

زندگی و علم انسان ها، برای زمان بیداری توسعه یافته است؛ هر علم و دانشی را که در نظر بگیریم، مخصوص زمان بیداری است، مثلا علم روان شناسی یا سایر علوم اجتماعی یا … . اما انسان ها این نکته را فراموش کرده اند که یک فرد 70 ساله، یک سوم طول عمر خود را در خواب گذرانده است و به عبارت دیگر، بیشتر از 20 سال از 70 سال زندگی خود را خوابیده است و همین نکته به خودی خود، اهمیت خواب را برای ما مشخص می کند.

آیا می توان به خواب به عنوان دوران فعال زندگی نگاه کرد، و نه دوران منفعل زندگی؟ آیا می توان در خواب خلاقیت به خرج داد و کشف مساله کرد؟ آیا می توان خواب را تبدیل به زمانی برای آموزش های تئوریک و مهارتی کرد؟ این سوالات و بسیاری از سوالات مشابه، سال های سال است که ذهن نویسندگان این کتاب را درگیر نموده است؛ و چنین نیازی حس گردید که در مرحله اول، دانسته های علم روان شناسی در مورد رویا و خواب جمع آوری شود و با توجه به اینکه منابع علمی دقیقی به زبان فارسی برای این امر وجود نداشت، خودمان در طی پنج سال پژوهش عمیقی را در این میان آغاز نمودیم تا بتوانیم برای علاقه مندان به این موضوع، کتاب جامعی را ایجاد کنیم.

رؤیا به دلیل تصویرسازی منحصر به فردی که در آن وجود دارد، از ابتدا برای انسان ها جذاب بوده است و با توجه به کتیبه های به دست آمده از نخستین مراکز تمدن بشری می توان قضاوت کرد که این پدیده در طول هزاره های چندی که بر تمدن بشری گذشته، همواره مورد توجه و کنجکاوی بوده است. گاهی این تصویرسازی ویژه، موجب دیدگاه عرفانی و معنوی در طول تاریخ شده و از آن به عنوان ابزاری برای ارتباط با جهان دیگر یا هر مقوله ناشناخته دیگر یاد شده است. در یونان و روم باستان دیدگاه غالب در ارتباط با رؤیاها، این بود که آنها منشایی الهی دارند. نویسندگان تمدن های اولیه که شامل مردم بین النهرین و مصره بوده اند نیز اعتقاد داشته اند که رؤیاها منشایی الهی دارند. رؤیاها، داده هایی خدایی هستند که از طریق آن، با بشر فناپذیر ارتباط برقرار می کنند.

از دیدگاه هراکلیتوس (535-475 قبل میلاد) رویا ماهیت ذهنی داشته است و او می گفت: برای کسانی که در بیداری به سر می برند، تنها یک جهان وجود دارد، یک جهان مشترک. درحالی که در خواب، هر فردی یک دنیای خصوصی برای خود دارد. اما دموکریتوس ( ۳۷۰-۴۶۰ پیش از میلاد)، اولین نظریه سیستماتیک قابل توجه درباره رؤیاها را ارائه داده است. براساس این نظریه که به ذره گرایی معروف است، اعتقاد بر این است که جهان، شامل ذره های بی نهایت و اتم های تغییرناپذیر است که به صورت همیشگی مسئول گوناگونی و هر تغییری در این جهان می باشند. برای دموکریتوس، رؤیاها به طرز گسترده ای نتیجه خلق پدیده های نشأت گرفته از ماده که بر روح تأثیرگذار است، بود؛ بنابراین او اولین نظریه طبیعت گرایانه در مورد رؤیاها را ارائه داد. اما افلاطون ( ۳۴۷-۴۲۷ پیش از میلاد) توضیحی طبیعت گرایانه بر اساس نظریه بینش خود می دهد. بر طبق گفته های او بینش محصول خدادادی، دهنده نور و آتش خالص است که از چشم ها خارج می شود و به دنیای بیرون می ریزد. افلاطون همچنین برای رویا عناصری روان شناسانه را نیز در نظر گرفته است. او می گفت در خواب، امیال حیوانی مانند زنا با محارم (مثلا مادر) خود را نشان می دهد که به صورت طبیعی در مواقع بیداری، واپس رانده می شود ؛ بنابراین می توان افلاطون را راهگشای نظریه فروید در مورد رؤیا دانست .

خرید و دانلود کتاب خواب و رویا از دیدگاه روانشناسی

شما می‌توانید کتاب خواب و رویا از دیدگاه روانشناسی را که انتشارات افراتربت منتشر کرده است، در قالب PDF از سایت یا نرم‌افزار فراکتاب تهیه فرمایید.