انسانها برای برقراری ارتباط و بهرهگیری از مهارتهایی همچون گفتار و زبان، نیازمند هماهنگی سیستمهای مختلف بدن از جمله سیستم عصبی هستند. آسیب به سیستم عصبی (با هر علت زمینهای) باعث اختلال در استفادهی بهینه از اندامها و تواناییهای فرد میشود. از جمله اختلالاتی که به زبان بیانی، درکی و ارتباطات روزمره آسیب میزنند، میتوان به زبانپریشی (آفازی) اشاره کرد. آگاهی از مکانیسمهای عصبی و کارکرد آنها پس از آسیبهای عصبی، آگاهی از نظریههای مختلف در پردازش گفتار و زبان، و شناخت مشخصههای بالینی منحصربهفرد هر بیمار مبتلا به آفازی، بدون شک مهمترین و اولین گام در فرآیند درمان است؛ چراکه این آگاهی به انتخاب مسیر ارزیابی متناسب با نیاز هر بیمار کمک میکند.
کتاب آفازی: از تئوری تا ارزیابی نخستین کتاب تألیفی در حوزهی ارزیابی بیماران مبتلا به آفازی است که به درمانگران کمک میکند با افزایش دانش خود دربارهی سازوکارهای عصبی زیربنایی گفتار و زبان، راهکارهای مناسبی برای بازیابی عملکردهای ازدسترفتهی مغز (این عضو شگفتیآفرین و انعطافپذیر بدن) به بیمارانشان ارائه دهند.