کتاب پاپیون؛ نسخه غزه و ده روایت دیگر از زندگی مردم فلسطین فراتر از یک گزارش تاریخی یا سیاسی است؛ این کتاب یازده روایت انسانی ناب از زندگی روزمرۀ مردم فلسطین است. روایت‌هایی که نه از پشت میزهای تحریریه، بلکه از دل سفرهای پرخطر، کوچه‌های شرم‌الشیخ و ترجمه‌های دقیق از مستندات جهانی بیرون آمده است.

این کتاب چگونه شکل گرفت؟

نویسندگان کتاب، امیر سعادتی و مریم قربان‌زاده، با همکاری تیمی از پژوهشگران و روزنامه‌نگاران، از دو مسیر موازی به روایت‌ها دست یافته‌اند:

مسیر اول: گفتگوی مستقیم و میدانی؛ خبرنگاری مصری با نام مستعار «احمد المصری» سفری ۹ ساعته با اتوبوس از قاهره به شرم‌الشیخ (نزدیک‌ترین نقطه به غزه) انجام داد، توانست با چهار فلسطینی که تنها چند روز پیش از عملیات طوفان‌الاقصی از غزه خارج شده بودند، مصاحبه کند. در این مسیر، مصاحبه‌شوندگان از ترس دولت مصر و تحقیقات پلیسی اجازه ضبط صدا نمی‌دادند و احمد بارها با تفتیش‌های شدید امنیتی مواجه شد. حاصل این تلاش، روایت‌های نابی از زندگی هاله الغزالی، محمود علی‌السید، محمد عزّالدین و محمود ابراهیم خلیل است. افزون بر این، فاطمه ابراهیمی (فعال حوزۀ فلسطین) گفت‌وگویی با مهیب ابوجزر، روزنامه‌نگار فلسطینی، انجام داد و روایت مستندی از زندگی اسراء جعابیص تدوین کرد.

مسیر دوم: ترجمه و بازنویسی روایت‌های مستند؛ به دلیل محدودیت‌های دسترسی، تیم نویسندگان به سراغ کتاب «فلسطین سخن می‌گوید: روایت‌هایی از زندگی تحت اشغال» (۲۰۱۴) رفتند. این کتاب حاصل ۱۵ سال کار مشترک «کیت مالک» و «ماتیو هوک»، دو روزنامه‌نگار آمریکایی، با فلسطینیان است. از میان ۱۶ گفت‌وگو، پنج روایت برای ترجمه و بازنویسی انتخاب شد: زندگی ابتصام ایلزغایر، وفا العُدینی، احمد القرآین، لیث الحلو و عبدالرحمن الاحمر. ترجمۀ این روایت‌ها از انگلیسی به فارسی توسط محمدحسین نجابت انجام شد.

مریم قربان‌زاده، یکی از نویسندگان، می‌گوید: «ما هیچ روایت اجتماعی از زن مسلمان فلسطینی نداریم. نمی‌دانیم آشپزخانه یک زن فلسطینی چگونه است؟ مادر فلسطینی چطور زندگی می‌کند؟» این کتاب پاسخ به آن خلأ بزرگ است. در «پاپیون؛ نسخه غزه» با زندگی تاکسی‌دارانی آشنا می‌شوید که ناگزیرند اسرائیلی‌ها را جابه‌جا کنند، با زنانی که در غزۀ زیر اسکنِ مداوم، تونل می‌زنند و با مردمی که هر روز از نو تصمیم می‌گیرند بمانند.

گزیده کتاب پاپیون؛ نسخه غزه

از کجا به آشپزی علاقه‌مند شدم؟ تقریباً هیچ فلسطینی‌ای را نمی‌توانید پیدا کنید که در شرایط خوب و مطلوبی به دنیا آمده باشد. تولد هر کدام از ما برای پدران و مادران‌مان از سخت‌ترین روزهای زندگی‌شان بوده و این تا به امروز برای همۀ نسل‌های فلسطین تکرار شده‌ است. من هم مثل همۀ دختر‌های فلسطینی که صبح تولدشان زیر آسمان خدا اما در زمینی اشغال‌شده فرا می‌رسد متولد شدم؛ سال ۱۹۷۶ در نابلس.

رؤیای زندگی بهتر، همیشه همراه ماست و رؤیای من، آشپزی کردن در رستوران خودم بود. یک رؤیا با دو پیچ سخت: اول، آشپزشدن و دوم، صاحب رستوران شدن. شاید کار کردن پدرم در «رستوران السعاده» در شکل‌گیری خواب و خیال‌های آشپزی من دخیل بوده؛ اما حتماً خودش سرسخت‌ترین مانعم هم بوده‌ است. پدرم می‌گفت کار آشپزی برای خانم‌ها خسته‌کننده است. می‌گفت آشپزی رستورانی مثل آشپزی در آشپزخانۀ کوچک و بی‌امکانات خانۀ ما نیست. می‌گفت آسان نیست؛ اما من همیشه این دلیل‌ها را رد می‌کردم و هر بار اصرار می‌کردم که با او به رستوران السعاد نابلس بروم تا دنیایی از محصولات خامی را ببینم که زیر تیزی ساطور و چاقو و روی حرارت اجاق‌ها به غذاهای رنگارنگ تبدیل می‌شوند.

شبی که پدرم به خاطر گریه‌هایم بالاخره کوتاه آمد و قبول کرد من را با خودش ببرد، تا صبح نتوانستم بخوابم. شرط محکمی گذاشته بود: به شرطی که حواست به درس‌هایت باشد.» پدرم این را گفت، چون دوست نداشت با ناراحتی بخوابم. اما من صبح، زودتر از او آماده‌ بودم! حالا در آشپزخانۀ رستوران ایستاده بودم و حرکت دست‌ها، شکل ظرف‌ها، تنوع ادویه‌ها و سبزی‌ها و شتاب آدم‌ها را تماشا می‌کردم. می‌دیدم و در حافظه ثبت می‌کردم و برای رستورانِ خودم طرح و نقشه می‌ریختم و در ذهنم فهرست وسایل و مواد و ابزار را می‌نوشتم.

خرید و دانلود کتاب پاپیون؛ نسخه غزه

شما می‌توانید نسخه الکترونیک کتاب «پاپیون؛ نسخه غزه و ده روایت دیگر از زندگی مردم فلسطین» را در قالب epub از نرم‌افزار و سایت فراکتاب تهیه و یا آن را به صورت آنلاین مطالعه نمایید.