کتاب نظریه ی سیاسی و فیلم از آدورنو تا ژیژک pdf

معرفی کتاب نظریه ی سیاسی و فیلم از آدورنو تا ژیژک

رشته‌ی سینما از همان ابتدا در چارچوب نظریه‌ی سیاسی زمان خود گرفتار شده است. از نوشته‌های اولیه آیزنشتاین در مورد تصویر دیالکتیکی و نظریه‌ی مونتاژ شوروی گرفته تا نقد فرانسوی پساجنگ که در کایه‌دو سینما یافت می‌شود و تحولات انگلیسی پس از 1968 در به اصطلاح «نظریه صحنه»؛ همچنین بحث‌های سیاسی درباره نقش نظریه، مارکسیسم و روانکاوی در نقد فیلمی ایدئولوژی و سوژگی در دوره پس از شوروی وجود دارد. به نظر می‌رسد نظریه‌ی سیاسی همیشه راه خود را به مطالعه سینما باز کرده است. نظریه‌های سیاسی اغلب با وزن‌دهی زیبایی‌شناختی و بلاغت‌های بصری تصویر گره خورده‌اند و تاکتیک‌هایی را نیز برای نقد سیاسی در حوزه‌هایی فراتر از سینما به ارمغان می‌آورند. با توجه به این نکته است که نظریه‌ی سیاسی از نظریه فیلم سود برده است و بالعکس. «نظریه‌ی سیاسی و فیلم: از آدورنو تا ژیژک» به دنبال افزودن و کمک به تلاش‌های معاصر در این زمینه است. این کتاب به نوبه‌ی خود سندی بر این ادعاست که فیلم برای نظریه‌ی سیاسی اهمیت دارد زیرا به نظریه‌پردازان سیاسی تصویری از تفکر سیاسی ارائه می‌دهد که همانگونه که در مقدمه نیز به آن اشاره می‌شود بر سریال‌سازی تصادفی کنش‌ها تأکید می‌کند، یا آنچه دیوید هیوم آن را «ظواهر شکسته» می‌نامد. در واقع فیلم برای نظریه‌ی سیاسی اهمیت دارد، زیرا شرحی از ناپیوستگی کنش‌ها را به عنوان منبعی برای اندیشیدن درباره استراتژی‌ها و اشکال جدید مقاومت سیاسی امروزی ارائه می‌کند. از این رو، سریال‌سازی تصادفی تصاویر متحرکی که فیلم‌ها به نمایش می‌گذارند، تجربه‌ای از مقاومت و تغییر یا دگرگونی را به‌عنوان یک وقفه محسوس در تسلسل و توالی، به جای وارونگی قدرت سلسله مراتبی، در دسترس قرار می‌دهد. 

گزیده کتاب نظریه ی سیاسی و فیلم از آدورنو تا ژیژک

پاناجیا این چهار جنبه را به عنوان «برداشت­‌های متمایز و همجوار» تفسیر می‌کند، بنابراین آنها نه مستقیماً بلکه به تبعیت از هیوم، به عنوان «ادراکات گسسته» از نحوه تفکر ما به یکدیگر مرتبط می‌شوند. یک استدلال واضح از این است که ما با «یک سلسله تصورات ناپیوسته» مواجهیم که پس از وقوع، بر اساس یک تقسیم متعارف از حس‌ها به هم متصل می‌شوند. او پیشنهاد می‌کند که تجربه‌ی تصاویری از این دست به ما «شیوه‌ای از تفکر سیاسی» را ارائه می‌دهد که می‌تواند در برابر «نیروی ضرورت مرتبط با انگیزه‌های روایتگری نظریه سیاسی» مقاومت کند. از نظر پاناجیا، تأکید نظریه‌ی سیاسی بر روایت به معنای تسلط ادعای لیبرال است که مشارکت سیاسی تنها با تفکر نیک امکان‌پذیر است. «روایت‌سالاری یا حکمروایی روایت، سازماندهی یک میدان ادراکی است تا چیزها را قابل خواندن کند، که منجر به ایجاد «نوع خاصی از سوژه سیاسی: فرد ادبی» می‌شود.

خرید و دانلود کتاب نظریه ی سیاسی و فیلم از آدورنو تا ژیژک

شما می‌توانید کتاب نظریه ی سیاسی و فیلم از آدورنو تا ژیژک را در قالب پی دی اف از سایت یا اپلیکیشن فراکتاب دانلود و مطالعه نمایید.