دانلود کتاب انسان در جستجوی معنا
- معرفی کتاب
- مشخصات کتاب
معرفی کتاب انسان در جستجوی معنا
انسان در جستجوی معنا، یکی از تأثیرگذارترین کتابهای روانشناسی و فلسفی قرن بیستم است. این کتاب را ویکتور فرانکل، روانپزشک، عصبشناس و بنیانگذار مکتب لوگوتراپی (معنادرمانی) نوشته و برای نخستین بار در سال ۱۹۴۶ در وین منتشر شده است. ویکتور فرانکل (۱۹۰۵–۱۹۹۷)، روانپزشک اتریشی و بازماندهٔ هولوکاست، پایهگذار مکتب رواندرمانی لوگوتراپی است که آن را بهعنوان «مکتب سوم رواندرمانی وین» پس از فروید و آدلر معرفی کرده است.
او در جریان جنگ جهانی دوم، سه سال از زندگیاش را در چهار اردوگاه کار اجباری نازیها از جمله آشویتس گذراند؛ در این مدت، پدر، مادر، برادر و همسر اولش را از دست داد. اما خودش با تکیه بر همان آموزههایی که بعدها در این کتاب نوشت، توانست از آن فاجعه جان سالم به در ببرد.
کتاب از دو بخش اصلی تشکیل شده است:
-
بخش اول: خاطرات اردوگاه – فرانکل در این بخش، تجربهٔ زیستهٔ خود را در اردوگاههای کار اجباری روایت میکند. او نه بهعنوان یک قربانیِ صرف، که همچون یک روانشناس ناظر، رفتار، واکنشها و سرنوشتِ متفاوتِ زندانیان را بررسی میکند. پرسش اصلی او این است: چرا با وجود اینکه همه در یک رنجِ مشترک بودند، تنها برخی توانستند زنده بمانند؟
-
بخش دوم: مبانی لوگوتراپی – در این بخش، فرانکل نظریهٔ رواندرمانی خود را توضیح میدهد. او معتقد است نیروی محرکهٔ اصلی انسان، «لذت» (چنانکه فروید میگفت) یا «قدرت» (چنانکه آدلر میگفت) نیست، بلکه «ارادهٔ معنا» است؛ یعنی کشف و دنبال کردنِ آنچه برای هر فرد، شخصاً معنا دارد.
فرانکل در این کتاب پرسشی بنیادین را مطرح میکند: «زندگی روزمره در اردوگاه کار اجباری، چگونه در ذهن یک زندانیِ معمولی بازتاب مییافت؟». پاسخ او این است: حتی در جهنمیترین شرایط، انسان میتواند برای خود معنا بیابد، و این معناست که به او نیروی تابآوری و امید میبخشد...
گزیده کتاب انسان در جستجوی معنا
نوبت من شد. فردی در گوشم زمزمه کرد: افرادی که به سمت راست فرستاده میشوند، به کار مشغول خواهند شد و کسانی که به سمت چپ میروند، بیمارانی هستند که توانایی کارکردن ندارند و به اردوگاهِ ویژهای فرستاده میشوند. من منتظر بودم تا تکلیفم مشخص شود و این تازه شروعِ مشکلاتِ فراوانی بود که در آینده با آنها روبهرو میشدیم. سنگینیِ کولهپشتیام را اندکی به سمت چپ انداختم؛ ولی تلاش کردم با قامتی کشیده و استوار قدم بردارم.
افسر نازی، سرتاپایم را برانداز کرد. تردید در چهرهاش موج میزد. سپس دستهایش را روی شانههایم گذاشت. تلاش کردم چهرهام قدرتمند جلوه کند. تا اینکه بهآرامی، شانههایم را چرخاند و به سمت راست هدایتم کرد. همان شب، معنای حرکت انگشتانِ افسر را برایمان توضیح دادند. این نخستین انتخابی بود که با آن روبهرو شدیم: بودن یا نبودن؛ زیستن یا مردن؟ برای بیشتر همراهانمان؛ یعنی حدود ۹۰ درصد، حکم مرگ صادر شد و فرمان طی چند ساعت اجرا میشد. افراد فرستادهشده به سمت چپ، مستقیم از ایستگاه به کورههای آدمسوزی منتقل شدند.