بدون تردید تعلیم و تربیت مستلزم داشتن برنامه درسی اثربخش و کارآمد است. زیرا بشر برای دوام و بقای نسل، ناگزیر از کنترل و کارگردانی محیط خویش به مدد نیروی اندیشه بوده و آنچه را از این رهگذر تجربه کرده می بایست به نسل جوان منتقل نماید. همزمان با فزونی دانش و آگاهی بشر از حساسیت و اهمیت تعلیم و تربیت و ظهور ساختارهای اجتماعی پیچیده، نظام تعلیم و تربیت از حالت تصادفی و سنتی به سوی نظام های هدفمند و قانونمند و راهبردی سوق یافته اند و در این میان برنامه های درسی نیز از طرح و مقاصد واقع بینانه تری برخوردار گردیده است. طراحی برنامه ریزی درسی الگویی برای طراحی، اصلاح، جایگزینی، تقویت و بازنگری برنامه درسی است، که منجر به ایجاد چارچوبی می شود که فرم، تمرکز و عمل را فراهم می آورد.