ترانه های بومی ترکی ایرانی، مانند ترانه های عامیانه ی هر قوم دیگر، ساده، ملهم از طبیعت ملموس، عاری از تکلف و تصنع و در بردارنده ی مفاهیم متعالی انسانی هستند و به سبب ماهیت التصاقی زبان ترکی ایرانی ، در قالب های هیجانی ریتمیک سروده شده اند و سینه به سینه و نسل به نسل به یادگار به ما رسیده اند...
