در دو سطح پایین تر قسمت های سنگی که مانند گدازه های آتشفشانی هستند و در آنها برآمدگی و فروفتگی هایی دیده می شود. صحنه ی اصلی بی رنگ و خاکستری است اما عبور به خاطرات که همان صحنه های عقبی می باشند بسیار روشن و شفاف هستند. بازیگران وقتی می خواهند در جایی بنشینند از هر برآمدگی یا پایه و لبه ای استفاده می کنند. هر صحنه ممکن است از جای مشخصی شروع شود ولی می تواند در همه ی صحنه پراکنده شده و به همه جا حرکت داده شود. افراد درست مانند اینکه در ذهن هستند به سرعت ظاهر و ناپدید می شوند ولی ...

ادبیات آمریکا ادبیات نمایشی نمایشنامه