صفحات کتاب

کنگره

دیویی

کتابشناسی ملی

شابک

سال نشر

<h2>معرفی کتاب پسر هرسین</h2>
کتاب پسر هرسین، اثر تینا محمدحسینی می&zwnj;باشد و انتشارات شهید کاظمی آن را به چاپ رسانده است. این کتاب به روایت زندگی کشتی&zwnj;گیر شهید، مسعود دارابی می&zwnj;پردازد،&nbsp;که در آمیخته با شور و شوق کودکی آغاز می&zwnj;شود. بلافاصله مخاطب خود را به کوچه&zwnj;باغ&zwnj;های خاکی و طبیعت بکر شهر زادگاهش می&zwnj;کشاند که مردمانش از دیار دوستدار کشتی و مرام پهلوانی بوده&zwnj;اند.
تا اینکه جوانی به نام رستم&zwnj;پور در اتاق&zwnj;های اجاره&zwnj;ای تشک&zwnj;های دست&zwnj;دوز پهن می&zwnj;کند و با کمترین امکانات، شروع به آموزش پسران مستعد و علاقه&zwnj;مند به کشتی می&zwnj;کند. مسعود هفت&zwnj;ساله هم با وجود مخالفت&zwnj;های پدر، پایش به کلاس&zwnj;های این مربی باز می&zwnj;شود. خیلی زود پیشرفت می&zwnj;کند. و در میان هم باشگاهی&zwnj;هایش به چشم می&zwnj;آید. داستان با ریتم تلاش&zwnj;های بی&zwnj;وقفه&zwnj;ی مسعود پیش می&zwnj;رود. و لبخندهای همیشگی و قلب مهربانش بر لطافت و کودکانی آن می&zwnj;افزاید تا برق کسب اولین طلای مسابقات استانی توسط مسعود در چشمان مخاطب نیز بدرخشد.
و آهسته و پیوسته به رشد شخصیتی او در سایه&zwnj;ی تشویق و حمایت مادری دلسوز که برای همگان سخاوتمند و بخشنده بوده و مربی&zwnj;اش که علاوه بر آموزش فنون کشتی، نزد او مشق اخلاق و معرفت نیز می&zwnj;کرد. آن&zwnj;چه قصه مسعود را شیرین و متمایز می&zwnj;کند، خود اوست که هر چه بزرگ&zwnj;تر می&zwnj;شود افتاده&zwnj;تر و متواضع&zwnj;تر می&zwnj;گردد.
<h2>گزیده کتاب پسر هرسین</h2>
عزیمت بی&zwnj;بازگشت _ سال 1366 هر بار مسعود به جبهه می&zwnj;رفت، تا 45 روز باز می&zwnj;گشت. اما دو-سه ماه می&zwnj;گذشت و جز اینکه سلام و پیغامی از طریق کسانی که به مرخصی می&zwnj;آمدند بفرستد، هیچ خبری از او نمی&zwnj;شود؛ خانواده تنها می&zwnj;دانستند که او در تیپ انصارالحسین است. روزها و شب&zwnj;ها انتظارش را می&zwnj;کشیدند تا بالاخره در سپیده&zwnj;دم با آن لبخندهای جادویی&zwnj;اش در چهارچوب در ایوان ظاهر می&zwnj;شود. خاک جبهه به او ساخته بود و زیباتر از همیشه به نظر می&zwnj;رسید.
 ماه مبارک رمضان بود و مسابقات قهرمانی کشتی استان در سال 1366 در پیش بود. بچه&zwnj;های کشتی&zwnj;گیر هر روز برای تمرینات آماده&zwnj;سازی، با زبان روزه در باشگاه حاضر می&zwnj;شدند و آقای رضایی به کمک خیرینِ ورزش&zwnj;دوست، افطاری مختصری برایشان تهیه می&zwnj;کرد. مسعود که تازه چند روزی از آمدنش&nbsp; می&zwnj;گذشت، بعد از برگشتن از باشگاه حمام می&zwnj;کند و برخلاف عادت، تا نزدیک افطار می&zwnj;خوابد. اهل خانه که تصور می&zwnj;کنند دارد خستگی سه ماه جنگیدن بی&zwnj;وقفه در جبهه و دوری از خانه را درمی&zwnj;کند، کاری به کارش نداشتند. 
نزدیک اذان مغرب، در خانه وضو می&zwnj;گیرد و با سعید راهی مسجد محله می&zwnj;شوند. رکعت آخر نماز که به پایان می&zwnj;رسد، همه سریعاً برای افطار پراکنده می&zwnj;شوند. سعید که مسعود را ساکت&zwnj;تر از همیشه می&zwnj;بیند، دعایش را تمام می&zwnj;کند و نگاهی به مسجد خالی و بعد به چهرۀ برادر می&zwnj;اندازد و او را در حال گریه می&zwnj;بیند. با اشارۀ دست به سعید می&zwnj;فهماند که خودش بیشتر می&zwnj;ماند و او می&zwnj;تواند برود. سعید می&zwnj;پرسد: &laquo;چرا داداش؟ بیا بریم خانه. گرسنه&zwnj;ای و روزه بودی.&raquo; مسعود که نگاهش را از او می&zwnj;دزدید، با صدای گرفته&zwnj;ای می&zwnj;گوید: &laquo;تو برو خانه، منم می&zwnj;آم.&raquo;

پسر هرسین

تینا محمدحسینی

حسین صادقی فرد

معصومه جواهری

انتشارات شهید کاظمی

تعداد صفحات نسخه دیجیتال

کتاب

ادبیات

رمان و داستان ایرانی

رمان معاصر ایرانی

روایتی از زندگی شهید کشتی گیر پهلوان مسعود دارابی

فروشگاه اینترنتی فراکتاب

نظرات کاربران و نقد و بررسی پسر هرسین