صفحات کتاب

کنگره

دیویی

کتابشناسی ملی

شابک

سال نشر

<h2>معرفی کتاب جریان شناسی سیاسی ایران پس از انقلاب اسلامی (جلد اول)</h2>
کتاب جریان شناسی سیاسی ایران پس از انقلاب اسلامی (جلد اول افراد و شخصیت&zwnj;های تاثیرگذار پس از انقلاب اسلامی) اثر پژوهشی محمدعلی لیالی و محمد حقی منتشر شده توسط انتشارات شهیدکاظمی.
آگاهی از زمانه و تحولات پیرامون جامعه، نقش مهمی در تحلیل صحیح حوادث و رخدادهای پیش&zwnj;رو داشته و همچون چراغ راه، روشنی&zwnj;بخش مسیر حرکت آینده و مانع از لغزش&zwnj;ها و اشتباهات انسان می&zwnj;شود. در این زمینه شناخت جریان&zwnj;های سیاسی نقش کلیدی دارد؛ چراکه شناخت صحیح مسائل سیاسی هر جامعه&zwnj;ای و تحلیل درست از وقایع، بدون شناخت ماهیت جریان&zwnj;های سیاسی ناممکن است و لازمه&zwnj;ی درک درست از جامعه، شناخت جریان&zwnj;های سیاسی آن است.&nbsp;
&nbsp;بر این اساس، کلان&zwnj;طرح &laquo;جریان&zwnj;شناسی سیاسی ایران پس از انقلاب اسلامی&raquo; در دستور کار قرار گرفته که در ذیل آن عنوان &laquo;جریان&zwnj;شناسی افراد و شخصیت&zwnj;های تأثیرگذار پس از انقلاب اسلامی&raquo; با دسته&zwnj;بندی شخصیت&zwnj;ها ذیل عنوان&zwnj;های &laquo;شخصیت&zwnj;های سیاسی اپوزیسیون و ضدّانقلاب&raquo;، &laquo;شخصیت&zwnj;های ملی&zwnj;گرا (ملی&zwnj;مذهبی)&raquo;، &laquo;شخصیت&zwnj;ها، رهبران احزاب و جریان&zwnj;های سیاسی داخل نظام&raquo;، &laquo;شخصیت&zwnj;های سیاسی غیرحزبی&raquo; و &laquo;شخصیت&zwnj;های غیرسیاسی تأثیرگذار&raquo; موضوع کتاب حاضر است. گرچه پرداختن به افراد و اشخاص تأثیرگذار در تحولات سیاسی ایران پس از انقلاب اسلامی، نیازمند به تدوین صدها مدخل در قالب یک دایرة&zwnj;المعارف و دانش&zwnj;نامه&zwnj;ی رجال سیاسی است، در این کتاب به رهبران فکری و سیاسی تأثیرگذار در تحولات سیاسی پس از انقلاب اسلامی بسنده شده که این اجمال و آغاز را تفصیل و تکمیل باید.
<h2>گزیده کتاب جریان شناسی سیاسی ایران پس از انقلاب اسلامی (جلد اول)</h2>
مفهوم جریان&zwnj;شناسی&nbsp; جریان&zwnj;شناسی عبارت است از شناخت منظومه و گفتمان، چگونگی شکل&zwnj;گیری، معرفی مؤسسان و چهره&zwnj;های علمی و تأثیرگذار در گروهای فکری، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی. جریان&zwnj;شناسی به شناخت یک طیف گسترده&zwnj;ی فکری، اعتقادی، سیاسی و ایدئولوژیک گفته می&zwnj;شود. همچنین جریان&zwnj;شناسی به شناخت بسترها و چگونگی شکل&zwnj;گیری اندیشه&zwnj;ای با بررسی مبانی فکری تئوری&zwnj;پردازان به&zwnj;همراه بررسی مواضع و عملکرد آنان اطلاق می&zwnj;شود.
 در یک تعریف رساتر و کامل&zwnj;تر، شاید بتوان گفت که جریان&zwnj;شناسی به شناخت مبانی و خاستگاه فکری، سیاسی، اعتقادی و اندیشه&zwnj;ای افراد، گروه&zwnj;ها و احزاب سیاسی خاصی که دیدگاه&zwnj;ها، جهت&zwnj;گیری&zwnj;ها، مواضع و رفتار سیاسی متمایز از دیگران دارند، گفته می&zwnj;شود. بنابراین، جریان&zwnj;شناسی یعنی شناخت یک گفتمان و پارادایم فکری.&nbsp; 
مفهوم جریان&zwnj;شناسی سیاسی با توجه به تعریفی که از جریان&zwnj;شناسی صورت گرفت، جریان&zwnj;شناسی سیاسی عبارت است از شناخت منظومه و گفتمان، چگونگی شکل&zwnj;گیری، معرفی مؤسسان و چهره&zwnj;های علمی و تأثیرگذار یک جریان سیاسی. به&zwnj;عبارتی&zwnj;دیگر، جریان&zwnj;شناسی سیاسی یعنی شناخت مبانی و خاستگاه فکری، سیاسی، اعتقادی و اندیشه&zwnj;ای افراد، گروه&zwnj;ها و احزاب سیاسی.
 بنابراین، جریان&zwnj;شناسی سیاسی نباید با شناخت احزاب و گروه&zwnj;های سیاسی اشتباه گرفته شود؛ زیرا هرچند در جریان&zwnj;شناسی سیاسی، آشنایی با احزاب و گروه&zwnj;های سیاسی لازم و ضروری است، صرف شناخت احزاب به&zwnj;معنای جریان&zwnj;شناسی نیست، بلکه در جریان&zwnj;شناسی سیاسی در کنار شناخت احزاب، شناسایی بسترها و زمینه&zwnj;های شکل&zwnj;گیری و گفتمان فکری حاکم بر آن&zwnj;ها لازم است.&nbsp;

فروشگاه اینترنتی فراکتاب

نظرات کاربران و نقد و بررسی جریان شناسی سیاسی ایران پس از انقلاب اسلامی (جلد اول)