صفحات کتاب

کنگره

دیویی

کتابشناسی ملی

شابک

سال نشر

<h2 style="text-align: justify;">معرفی کتاب از لیلا تا ویلا</h2>
کتاب از لیلا تا ویلا اثر محسن صالحی&zwnj;حاجی آبادی توسط انتشارات شهید کاظمی منتشر شده است. کتاب مجموعه&zwnj;ای است از 15 داستان برمبنای واقعیت، برگرفته از خاطرات جمعی از جانبازان دفاع مقدس. آنانکه مردانه ایستادند و ماندند و حالا باید بسوزند و بسازند، با زخم&zwnj;زبان&zwnj;ها و کم&zwnj;وکاستی&zwnj;ها. مردان بی&zwnj;ادعایی که روزی از جان گذشتند تا نردبانی باشند برای دنیا&zwnj;پرستان پرمدعا.
محسن صالحی در سال ۱۳۴۸ در روستای حاجی آباد اصفهان به دنیا آمد و در همان روستا تحصیلات ابتدایی را به پایان برد.&nbsp; همزمان با اغاز جنگ تحمیلی وارد حوزه علمیه نجف آباد شد.&nbsp; او از هر فرصتی برای حضور در جبهه استفاده می&zwnj;کرد و بعد از پایان جنگ به دلیل مشکلات ناشی از شیمیایی شدن نتوانست در شهر اقامت کند و دوباره به حاجی آباد بازگشت. صالحی فعالیت ادبی&zwnj;اش را از سال ۱۳۶۹ آغاز کرد، او در حوزه دفاع مقدس و انقلاب طنز می&zwnj;نوشت و تا زمان شهادتش در اردیبهشت ۱۳۹۸، ۱۳ داستان و ۵ کتاب شعر منتشر کرد. از آثار معروف او مجموعه داستان&zwnj;های &laquo;اکبر کاراته&raquo; است که شخصیت آن را از یکی از همرزمان هم ولایتی&zwnj;اش الهام گرفته بود.
<h2 style="text-align: justify;">گزیده کتاب از لیلا تا ویلا</h2>
باید زودتر پایان&zwnj;نامه&zwnj;ام را بنویسم. اگر ننویسم و این اعصاب لعنتی به هم بریزد چه کار کنم. آره باید وقت را غنیمت شمرد و نوشت. انگار بو برده. کم&zwnj;کم دارد داغ می&zwnj;کند. کله&zwnj;ام را می&zwnj;گویم. خدا نکند خودکاری را دستم ببیند، آن روی سگی&zwnj;اش می&zwnj;آید بالا و همه چیز را می&zwnj;ریزد به هم.&nbsp;
آن وقت باید خر بیاری و باقالی بار بزنی. آن روز هم برای همین ریخت به هم. دست من که نبود. به خاطر به اصطلاح آن آقای نمی&zwnj;دانم کی ریخت به هم. گفتم: پرونده&zwnj;ام را می&zwnj;خواهم. کلاهش را روی کله&zwnj;اش این طرف و آن طرف کرد و گفت: &laquo;شماره پرونده.&raquo; همین&zwnj;جور که شماره را می&zwnj;گفتم، خیره طرف راستم را نگاه می&zwnj;کردم. اخمش را کشید در هم و گفت: &laquo;هی آقا این جایی یا جای دیگر.&raquo; چشمانم را راست کردم. زل زدم توی صورتش و گفتم: &laquo;که بیست نهصد و ... .&raquo; تند نوشت روی یک پاره کاغذ و بلند شد و رفت آن طرف قفسه&zwnj;ها. حالا خوب می&zwnj;توانستم طرف راستم را نگاه کنم. او هم مثل من التماس می&zwnj;کرد.
&nbsp;گاهی هم عصایش را جابه جا می&zwnj;کرد. آقایی که آن طرف نشسته بود؛ مثل رئیس جمهور طاقارستان چشمانش را این ور و آن ور کرد و گفت: &laquo;یکی از نمره&zwnj;هایت کم است.&raquo;گفت: &laquo;بیمارستان بوده&zwnj;ام. برای عمل پایم رفته&zwnj;ام.&raquo;
-به من چه. برو به همان که نمره ات را می&zwnj;خواهد بگو.
- آقا من جانباز هستم. چند ماهه که بیمارستان بستری بوده&zwnj;ام. حالا شما همان نمره&zwnj;های مرا بدهید.
-می&zwnj;خواستی نروی جبهه. مگه برای من رفته&zwnj;ای. رفته&zwnj;ای که رفته&zwnj;ای! اصلاً کاشکی همان جا، جبهه می&zwnj;مُردی.
-خب آقا این پرونده&zwnj;ات.
-نمره&zwnj;هایم را می&zwnj;خواهم.

فروشگاه اینترنتی فراکتاب

نظرات کاربران و نقد و بررسی از لیلا تا ویلا