در بخشی از پیشگفتار مترجم این کتاب به زبان فارسی، علی محمد سابقی(۱۳۳۸-) آمده است:

«...براساس شواهد و اسناد و مدارک تاریخی، سرزمین پهناور چین، بیش از ۲۰۰۰ سال کانون فرهنگی شرق آسیا بوده و پیشینه ی شکل گیری نظام فرهنگی آن هم دست کم به ۱۵۰۰ سال پیش از آن برمی گردد. اگرچه مرزهای جغرافیایی و سلسله های سیاسی حاکم بر این سرزمین در طول تاریخ، پی در پی در حال دست به دست شدن و تغییر و تحول بوده است، ولی پیوستگی عناصر فرهنگی و تمدنی آن، با همه ی تنوع و زیبایی ای که دارد، همواره به سمت رشد و کمال و توسعه حرکت کرده و کمبودها و نواقص خود را با وام گرفتن از سایر فرهنگ ها و تمدن ها برآورده ساخته است.

در طول هزاره های گذشته، این روح همبستگی حاکم بر فرهنگ چینی، به عاملی تأثیرگذار در ایجاد پیوستگی و هم گرایی پایدار میان اقوام و ملیت ها و خرده فرهنگ های متنوع موجود در این سرزمین تبدیل شده و فرهنگی یکپارچه و پویا را شکل داده است که شناخت ریشه های پیشرفت امروزین چین بدون توجه به این گذشته ی تاریخی، نارسا و فریبنده خواهد بود. لذا، بایستی تحولات چین معاصر را در چارچوب پویایی تاریخی چند هزار ساله ی فرهنگ و تمدن این کشور مد نظر داشت تا بتوان تحلیلی درست و واقع گرایانه به دست آورد...»

چین