کتاب نقشه و قلمرو

پیشانی کوونز کمی براق بود. ژد آن را با قلم موی خودش سایه انداخت و سه قدم عقب رفت. قطعا یک مشکلی در رابطه با کوونز وجود داشت. کنترل کردن هیرست اساسا راحت تر بود: شما می‌‌توانستید او را به یک انسان بی رحم و بدگمان تبدیل کنید به طوری که با استفاده از پولش شما را مسخره و تقبیح کند؛ شما حتی می‌توانستید او را به یک هنرمند شورشی (و در عین حال پولدار) تبدیل کنید که پیگیر کاری طاقت فرسا در حد مرگ است؛ و در نهایت، در چهره‌اش چیزی سرخ و سنگین، اساسا بریتانیایی، وجود داشت که باعث شده بود همانند طرفداران عادی آرسنال به‌نظر برسد. خلاصه اینکه، جنبه‌‌های مختلفی از او وجود داشت، ولی تمام این جنبه‌‌ها می‌‌توانست یکجا در پرتره‌ی یک هنرمند بریتانیایی هم نسل او جمع شود. از طرف دیگر، کوونز گویا دچار دوگانگی بود، تناقض غیرقابل حلی بین حیله‌گری‌‌های اساسی نماینده‌ی فروش فنی و شکوه و عظمت زاهدانه. در حال حاضر سه هفته بود که جِد، ظاهر کوونز رو وقتی که از روی صندلی‌اش بلند می‌‌شد، تا دست خود را دراز کند گویی هیرست را وادار به قبول چیزی می‌‌‌کند، اصلاح می‌‌کرد. این کار مانند نقاشی کردن یک هرزه‌نگار مورمون، سخت بود.