کتاب اطلس دل نوشته برنه براون و ترجمهٔ رویا حسین‌نژاد، طرحی برای پیوند معنادار و زبانی برای انتقال تجربه‌های انسانی را در بر دارد. این کتاب را انتشارات بله منتشر کرده است.

آیا شما مهارت بیان احساسات خود را دارید؟ کتاب اطلس دل به ما می‌گوید که توصیف چیزی که شاهد آن هستیم کار دشواری نیست، اما زمانی که از ما می‌خواهند احساسات خود را نسبت به لحظه یا اتفاق خاصی بیان کنیم، معمولاً بیشتر از چند جمله برای گفتن نداریم. گاه ممکن است هیچ کلمه‌ای برای بیان هیجاناتتان پیدا نکنید.

واقعیت این است که با وجود قدرت پیش‌بینی بالای ما درباره واکنش بدن نسبت به حوادث، زمانی که از قلمرو احساسات حرف می‌زنیم بیشتر ما گیج و نامطمئن هستیم. دنیای عواطف برای بسیاری از ما مرموز، دست‌نیافتنی و ترسناک است که البته عجیب نیست، چون خیلی در این مورد حرف زده نمی‌شود. افزون‌بر این فرهنگ خانوادگی و ملی برخی از کشورها نیز به ما یاد می‌دهد عواطف خود را به موارد خاصی محدود کنیم و در سال‌های کودکی به ما تفهیم می‌کند که دیگران علاقه‌ای به شنیدن اینکه چقدر غمگینیم، تا چه حد مستأصلیم یا امروز از فرط شادی می‌توانی پرواز کنیم، ندارند.

گزیده کتاب اطلس دل

دلسوزی و همدلی

در کل جامعهٔ پژوهشی و جامعهٔ بالینی، بحث‌های جالبی حول نقش دلسوزی و همدلی، هنگام ارتباط با افرادی که مشکلی دارند، وجود دارد. برخی افراد می‌گویند دلسوزی بهترین پاسخ است و برخی می‌گویند همدلی بهترین پاسخ است. و بعضی هم معتقدند هر دو به دلایل متفاوت لازم‌اند. همه سعی می‌کنند این پرسش را پاسخ دهند:

بهترین راه برای کمک و ارتباط با افرادی که مشکلی دارند، بدون این‌که مشکل آن‌ها را به مشکل خودمان تبدیل کنیم، چیست؟

این بحث مهمی‌است که گاهی افرادی تصاحبش می‌کنند که تعاریفی تازه، دلخواه و کاملاً متفاوت از نحوهٔ استفادهٔ معمول واژه‌ها ارائه می‌کنند. آن‌ها معانی را تغییر می‌دهند و بعد ادعا می‌کنند که این هیجان، باتوجه‌به تعریف جدیدشان، بد است. برای مثال، ممکن است کسی بگوید که همدلی به خود گرفتن تمام احساسات طرف مقابل است، و سپس ادعا کند که همدلی بد است.

متأسفانه این رویکرد اکثراً خودخواهانه و گمراه‌کننده است و ارزشی برای نحوهٔ استفادهٔ ما از این واژه قائل نیست. به عقیدهٔ من اکثر این حقه‌بازی‌های زبانی برای ارضای تمایل به خلاف‌گرابودن است. عنوانی جذاب‌تر و گمراه‌کننده‌تر از کشفی نیست که نشان می‌دهد آنچه فکر می‌کنیم برایمان خوب است درواقع برایمان خوب نیست: «همدلی برایتان بد است!»