کتاب هر اتفاقی دلیل خودش را دارد و بقیه دروغ‌هایی که دوست داشتم، نوشته کیت بولر، استاد جوان و درخشان الهیات در دانشگاه دوک، خاطرات شخصی او را روایت می‌کند و با تحلیل‌های عمیق درباره ایمان، مرگ و معنای زندگی همراه است. این کتاب ترکیبی از خاطره‌نویسی، فلسفه و نقد فرهنگی است و به ویژه به موضوع انجیل ثروت (Prosperity Gospel) می‌پردازد، دینی که خوشبختی و ثروت را نشانه برکت الهی و بدبیاری و رنج را نشانه نارضایتی خدا می‌داند.

در ۳۵ سالگی، کیت زندگی به ظاهر کاملی دارد: شغل موفق، ازدواج پایدار با عشق دوران دبیرستان و فرزند تازه‌متولد. اما ناگهان با تشخیص سرطان روده مرحله چهارم روبه‌رو می‌شود. این بحران، اعتقادات او درباره کنترل سرنوشت، موفقیت و ایمان را زیر سوال می‌برد و او را وادار می‌کند تا باورهایش درباره زندگی و معنای رنج را بازبینی کند. در دنیایی که افراد اغلب می‌خواهند به سرعت معنایی برای درد و رنج پیدا کنند، با عباراتی مانند «هر اتفاقی دلیل خودش را دارد»، بولر با شجاعت و صداقتی کم‌نظیر به استقبال بی‌معنایی، ترس و زیبایی زندگی در دل رنج می‌رود. او درمی‌یابد که زندگی، حتی وقتی پر از رنج و بی‌برنامگی است، می‌تواند زیبا و معنا‌دار باشد و پذیرش این بی‌قطعیت، مسیر جدیدی برای رشد، شجاعت و درک عمیق‌تر زندگی فراهم می‌کند.

کتاب تلفیقی است از خاطره‌نویسی، تحلیل فلسفی و نقد فرهنگی. بولر با زبانی صریح، صمیمی و گاه طنزآمیز، داستان خود را با شخصیت‌های مختلف (دوستان، خانواده، واعظان کلیسا و پزشکان) پر می‌کند و تجربیات شخصی خود را با تحلیل عمیق درباره انجیل ثروت، ایمان و معنای زندگی ترکیب می‌کند. او نشان می‌دهد که حتی در شرایطی که همه چیز از دست می‌رود، نور و معنا می‌تواند در دل فقدان و رنج پیدا شود.

هر اتفاقی دلیل خودش را دارد و بقیه دروغ‌هایی که دوست داشتم، کتابی است درباره زنده ماندن، دوست داشتن و پذیرفتن اینکه زندگی همیشه طبق برنامه پیش نمی‌رود و یادآوری می‌کند که زندگی، حتی در بی‌برنامگی و ناامنی، ارزش زیستن و تجربه کردن را دارد. این اثر با استقبال گسترده خوانندگان مواجه شد و در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز قرار گرفت و به عنوان یک خاطره الهام‌بخش، صادقانه و طنزآمیز در نقد فرهنگی و مذهبی شناخته می‌شود.

گزیده کتاب هر اتفاقی دلیل خودش را دارد و بقیه دروغ‌ هایی که دوست داشتم

در دنیای معنوی که در آن درمان به‌عنوان حقی الهی شناخته می‌شود، بیماری نشانه‌ای از گناهی است که هرگز اعتراف نشده است؛ نشانی از فقدان بخشش، بی‌ایمانی، رویکردهای نادرست و کلمات بی‌احتیاط. مؤمنی که رنج می‌کشد، معمایی است که باید حل شود: چه چیزی باعث این اتفاق شده است؟ در حالی که من با آتل‌ها و گردن‌آویزهایم در حال گشت‌وگذار بودم، زمزمه‌هایی می‌شنیدم و نگاه‌هایی دریافت می‌کردم که برخی دلسوزانه و برخی دیگر سرزنش‌آمیز و نگران بودند. در همین حال تحقیقاتم را در کلیسای کوچکی ادامه می‌دادم. می‌دانستم که افراد آنجا دوستم دارند، برایم دعا می‌کنند و مراقب من هستند؛ اما هر بار که با همان ضعف دستانم به خانه بازمی‌گشتم، احساس می‌کردم که نگاه‌ها و افکارشان به‌گونه‌ای تغییر کرده‌اند و گویی بی‌ایمانی‌ام دوباره به چشم می‌آید.