جنگ، دشمن زندگی است، همین‌که می‌آید پا به گلوی زندگی می‌گذارد تا نفسش را بگیرد. این هیولای سیاه سایه بر سر هر آبادی که بکشد، گرد مرگ به صورتش می‌پاشد و مردمانش را با ترس و وحشت وادار به رفتن می‌کند؛ اما تمام تاریخ ثابت کرده رفتن پایان قصه زندگی نیست. تا زمانی که زن‌ها، این وجود‌ حیات‌بخش در میان جنگ بوده‌، چراغ خانه‌ها را روشن نگه داشته‌ و ثابت کرده که جنگ هرگز نمی‌تواند جان زندگی را بگیرد. اولین نزاع بشر بین دو مرد بود و پس از آن، مردان، این کلمات برخاسته از ریشۀ مرگ، بارها به عقل معاد و معاش با هم جنگیده‌اند و با هم درآویخته‌اند.
در هر نبرد، زنها، این پاسبانهای زندگی و نمایندگان وجهِ جمالِ الهی، زخم‌های نگهبانان وجهِ جلالِ خداوندی را تیمار کرده‌اند تا زندگی را استمرار ببخشند. زن همین است و برای همین به زمین آمده است: که زندگی نمیرد.
زن ایرانی مسیری طولانی پیموده و از نظر گذرانده است.

«زور جنگ به زن‌ها نمی‌رسد» روایت واقعی زن‌هایی است که در دل جنگ دوازده روزه ایران و اسرائیل، زندگی را با قوت ادامه دادند و با روشن نگه‌داشتن چراغ خانه‌ها، خانه‌بان وطن شدند.

گزیده ای از کتاب زور جنگ به زن ها نمی رسد

زن ایرانی، با گذر از پیچ‌های تاریخیِ سخت ایران، از دوره‌های متعدد هجوم اجنبی تا رسیدن به انقلاب اسلامی و ادراک مکتب خمینی(ره)، بسیار خردمند و باتجربه شده است. او توانسته خود را از دوگانۀ زن توسری‌خور یا زن اغواگر بیرون بکشد. او دیگر نه در نقش‌های مدرنِ حرمسرای سلطانی فرو می‌رود و نه اسیرِ کلیشه های غربی می شود. او ضمن پایبندی به نجابتِ زنانه، از فاعلیتِ اجتماعی برخوردار است. زن ایرانی الگویی مستقل از فرهنگِ غربی یا زنانِ پنهان در اندرونیِ شرقی ارائه می‌دهد.
ایرانِ نوینِ اسلامی در همین چهارچوب شکستنِ الگوهای متداول و ارائۀ پاسخ‌های نو به جهانِ سؤال‌زده معنا می شود و الگوی زیستِ زن ایرانی پاسخی است به مجموعۀ پرسش‌های تولیدشده توسط استعمار، با محوریتِ تزاحمِ نقش‌ها، که خانواده وحدت‌بخش پراکندگی‌هاست و زن، خاستگاهِ آن.

کتاب صوتی