در جهانی که زبان مشترک هنر، مرزهای جغرافیا و زبان را درمی‌نوردد، تئاتر به‌مثابه یکی از اصیل‌ترین اشکال بیان انسان، نیازمند فهم دقیق واژگان و مفاهیم تخصصی خود است؛ واژگانی که نه‌تنها درک میان‌رشته‌ای از تئاتر، بلکه گفت‌وگوی جهانی در این حوزه را ممکن می‌سازند.
نشر تخصصی تئاتر در ایران، سال‌ها با فقر منابع تحلیلی و واژگانی روبه‌رو بوده است. در روزگاری که هنوز ترجمه‌های دقیق و وفادار به زبان مفهومی تئاتر کمیاب بودند، نشر افراز کوشید با انتشار آثاری بنیادین، خلأ این حوزه را پر کند. یکی از نخستین گام‌های ما در این مسیر، انتشار فرهنگ واژگان تئاتر تألیف علیرضا احمدزاده در دهه‌ی هشتاد بود؛ کتابی که تلاش کرد واژگان رایج و تخصصی تئاتر را به زبان فارسی درآورد و میان اهالی تئاتر فارسی‌زبان رواج دهد.
اکنون، با گذشت بیش از دو دهه از آن تلاش، و در پاسخ به نیاز فزاینده‌ی جامعه‌ی دانشگاهی و هنری، نشر افراز مفتخر است فرهنگ واژگان تحلیلی پاتریس پاوی را به‌همت گروه مترجمان به فارسی عرضه کند، این فرهنگ، یکی از جامع‌ترین و پرارجاع‌ترین منابع در حوزه‌ی مطالعات تئاتر است.
واژگان این فرهنگ صرفاً تعریف‌نامه‌هایی ایستا نیستند؛ بلکه در بسیاری موارد، مفاهیم بنیادین تئاتری را از منظر تحلیلی، تاریخی و تطبیقی بررسی می‌کنند. از این‌رو، کتاب فرهنگ جامع واژگان تئاتر بر مبنای تطبیق مفاهیم کلاسیک با شیوه‌های نوین اجرای تئاتر، برای طیف متنوعی از مخاطبان‌ ـ از دانشجویان و متخصصان گرفته تا علاقه‌مندان به هنرهای نمایشی ‌ـ ابزاری کاربردی و ارزشمند به‌شمار می‌آید.

گزیده کتاب فرهنگ جامع واژگان تئاتر

به‌طور خاص مشخص است که پروفسور پاوی به‌عنوان یکی از پژوهشگران برجسته این وظیفه را برعهده‌گرفته تا دائره‌المعارف فنی نشانه‌‌شناسی در مطالعات تئاتر را به دیگران معرفی کند. او همچنین به‌عنوان یک پژوهشگر فرانسوی، سنتی قدیمی را پیگیری می‌‌کند: پژوهشگرانی فرانسوی با نا‌‌م‌‌های لاپورته و چامفور، اولین فرهنگ واژگان تئاتر را با نام فرهنگ واژگان نمایشی در سال 1776 تهیه کردند و پژوهشگری فرانسوی به نام آلفرد بوشار کتاب زبان تئاتر را در سال 1878 تهیه کرد، نخستین فرهنگ واژگان که شامل اصطلاحات فنی و ادبی تئاتر می‌‌شد. قرن بیستم شاهد فرهنگ واژگان‌‌های فراوانی بود: برخی مخصوص سنت‌‌های نمایشی خاص یا مربوط به واژگان فنی و مربوط به پشت‌‌صحنه بودند، برخی نیز به دنبال فراهم کردن یک فهرست کلی از واژگان تخصصی تئاتر بودند. از معروف‌‌ترین آن‌ها می‌توان به این‌‌ کتاب‌‌ها اشاره کرد: فرهنگ واژگان کوتاه اصطلاحات تئاتری نوشته‌ی دبلیو.جی. فِی چاپ‌شده در سال 1930، تئاتریکانا نوشته‌‌ی کن کارینگتون به سال 1939، فرهنگ واژگان اصطلاحات تئاتری نوشته‌‌ی ویلفرد گرانویل به سال 1952، زبان تئاتر نوشته‌‌ی بومن و بال به سال 1961 و فرهنگ واژگان بین‌‌المللی زبان تئاتر نوشته‌‌ی جوئل تراپیدو.
اکثر این فرهنگ واژگان‌های اولیه تلاش‌‌های نسبتاً موفقیت‌‌آمیزی برای تهیه‌‌ی فهرستی ترکیبی از اصطلاحات ادبی و تاریخی داشتند که در نوشته‌‌های تئاتری مورداستفاده قرار می‌‌گیرند (برای مثال کمدی، پروتاگونیست، نقال، امداد غیبی)، یا اصطلاحاتی که توسط اشخاص در تئاتر استفاده می‌‌شوند، اصطلاحات فنی پشت‌صحنه (پرده‌‌ی گرد نقاشی، بال‌‌ها، ابزار صحنه) و اصطلاحات عامیانه‌‌ی تئاتری (تازه‌‌کار، یاوه‌‌سرایی، تمشک). پاوی مسیر متفاوتی را در پیش‌گرفته است؛ او فهرست‌‌های اصطلاحات تاریخی و ادبی را حفظ کرده اما اصطلاحات فنی و عامیانه را با واژگانی جایگزین کرده که برخی از واژگان تخصصی نظری را معرفی ‌‌می‌‌کنند که در حال حاضر در نوشته‌‌های نظری تئاتری مورداستفاده قرار می‌‌گیرند. این تغییر رویکرد، فرهنگ واژگان او را تبدیل به یک راهنمای بی‌‌مانند و مفید برای خوانندگانی کرده که علاقه‌‌مند به درک فرهنگ واژگان ویژه‌‌ی دانش تئاتری مدرن هستند.

خرید و دانلود کتاب فرهنگ جامع واژگان تئاتر

شما می‌توانید کتاب فرهنگ جامع واژگان تئاتر را در قالب ایپاب از سایت یا اپلیکیشن فراکتاب دانلود و مطالعه نمایید.